Hućina

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Hućina
Guttau
wjesny wopon
gmejna: Malešecy
zagmejnowanje: 1. januara 2013
wobydlerstwo: 286 (31. decembra 2016)[1]
wysokosć: 146 metrow n.m.hł.
51.25835614.560548146
póstowe čisło: 02694
předwólba: 035932
starše mjena: Guttin (1222), Gutthin (1331), Guttyn (1373), Gotte (1404), Gutte (1416), Gotto (1446), Gottaw (1453), Gotta (1597)
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Hućinjan/-ka
adjektiw:
Hućinjanski
skłonowanje:
Hućiny, Hućinje, Hućinu, Hućinu, w Hućinje
Stary Hućinjanski hród wokoło 1850

Stary Hućinjanski hród wokoło 1850

Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Hućina (němsce Guttau) je wjes w Hornjej Łužicy, sewjerowuchodnje Budyšina, kotraž słuša wot 1. januara 2013 ke gmejnje Malešecy. Leži w krajinje hornjołužiskeje hole a hatow při Lubaće, njedaloko wot jeje zjednoćenja ze Sprjewju.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Prěnje naspomnjenje wsy jako Guttin bě w lěće 1222.[2]

Wot lěta 1906 měješe Hućina dwórnišćo při železniskej čarje Lubij–Radwor, kotraž bě w Radworju z čaru Budyšin–Wojerecy zwjazana. W nazymje 1972 bu wosobowy wobchad zastajeny a 1973 so čara mjez Lubijom a Bartom zawrě. Wotrězk Bart–Radwor wužiwaše so hišće hač do 1994 za nakładowy wobchad.

Wobydlerstwo a rěč[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Po statistice Arnošta Muki měješe wjes w lěće 1884 cyłkownje 340 wobydlerjow, z nich 318 Serbow (94 %) a 22 Němcow.[3] Arnošt Černik zwěsći 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot hišće 57,3 %.[4]

Po ludličenju w lěće 2011 bydlachu we wsy 346 wobydlerjow w přerěznej starobje wot 46,5 lět (Sakska: 46,4).[5]

Wosada[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Do Hućinjanskeje wosady – dźensa z dźělom wosady Malešecy-Hućina – słušeja wsy Hućina, Brězyna, Hlina a Lemišow.

Posledni serbski farar, a zdobom posledni farar samostatneje Hućinjanskeje wosady, bě Arnošt Hornčer, kiž skutkowaše tu wot 1947 hač do swojeje smjerće w lěće 1973.[6]

Wjesne dźěle[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Hućinjanska cyrkej

K bywšej gmejnje słušachu wjeski Brězyna (Brösa), Lemišow (Lömischau), Lěskej (Lieske), Nowa Wjes/Sprjewja (Neudorf/Spree), Połpica (Halbendorf/Spree), Stróža (Wartha), Wotpočink (Ruhethal) a Zubornička (Kleinsaubernitz).

Wosobiny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

W Hućinje so narodźili[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

W Hućinje skutkowali[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Korla Herman Robert Rjeda (1816–1900) – duchowny a prěni serbski protykar; 1843–63 Hućinjanski farar
  • Jurij Pilk (1858–1926) – hudźbnik a domiznowědnik; 1876–78 pomocny wučer w Hućinje
  • Adolf Žemr (1862–1909) – spisowaćel a kulturny prócowar; 1881–84 pomocny wučer w Hućinje
  • Korla Božidar Křižan (1886–1924) – duchowny a spisaćel nabožinskeje literatury; 1913–17 Hućinjanski farar

Literatura[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Guttau/Hućina mit Neudörfel/Nowa Wjeska, Auwald und Eisenberg Guttau. W: Oberlausitzer Heide- und Teichlandschaft (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 67). 1. nakład. Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2005, ISBN 978-3-412-08903-0, str. 291–297.


Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. staw: 31. decembra 2016; gmejnske zarjadnistwo Malešecy
  2. Hućina w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  3. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 53. → wšě wjeski
  4. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 244. [731 wobydlerjow, z nich 221 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 91 z pasiwnymi, 107 serbskich dźěći a młodostnych, 312 bjez znajomosćow] → wšě wjeski
  5. Wuslědki ludličenja 2011 za Malešecy (pdf)
  6. Trudla Malinkowa: Sobustawska zhromadźizna SET w Hućinje a Lemišowje. W: Pomhaj Bóh 12/2014, str. 9.

Wotkazaj[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

 Commons: Hućina – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
  • Hućina w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije