Lemišow

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Lemišow
Lömischau
gmejna: Malešecy
zagmejnowanje: 1936 (do Stróže)
wobydlerstwo: 113 (31. decembra 2016)[1]
přestrjeń: 2,97 km²
wysokosć: 144 metrow n.m.hł.
51.27583333333314.569444444444144
póstowe čisło: 02694
předwólba: 035932
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Lemišowčan/-ka
adjektiw:
Lemišowski
skłonowanje:
Lemišowa, Lemišowej, Lemišow, Lemišowom, w Lemišowje
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Lemišow (němsce Lömischau) je wjes ze 113 wobydlerjemi[2] we wuchodźe hornjołužiskeho wokrjesa Budyšin. Słuša ke gmejnje Malešecy a leži 144 m nad mórskej hładźinu w hornjołužiskich hatach při Lubaće. Hač do lěta 1936 běše samostatna gmejna.

Susodne wjeski su Połpica w sewjeru, Stróža we wuchodźe, Hućina w juhu a Lichań (Wulkodubrawska gmejna) w zapadźe.

Do Lemišowa słuša tež sydlišćo Nowy Lemišow (Neu-Lömischau, tež Ziegenfauze abo serbsce Kozołka) při kromje lěsa na směr Połpicy.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Prěnje historiske naspomnjenje jako Lemschaw abo Lemmeschaw bě wokoło 1400.[3]

Wobydlerstwo a rěč[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 111 wobydlerjow, z nich 108 Serbow (97 %).[4] Ewangelscy wobydlerjo słušeja do Hućinjanskeje wosady.

Po ludličenju w lěće 2011 bydlachu we wsy 106 wobydlerjow w přerěznej starobje wot 44,1 lět (Sakska: 46,4).[5]

Wosobiny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Pawoł Krawc (1901–1980) – twarski mišter a Domowinski funkcionar; bydleše w Lemišowje
  • Křesćan Krawc (* 1938) – redaktor a spisowaćel; rodźeny w Lemišowje

Literatura[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Lömischau/Lemišow. W: Oberlausitzer Heide- und Teichlandschaft (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 67). 1. nakład. Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2005, ISBN 978-3-412-08903-0, str. 297sl.


Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. staw: 31. decembra 2016; gmejnske zarjadnistwo Malešecy
  2. 31. decembra 2016; gmejnske zarjadnistwo Malešecy
  3. Lemišow w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 55. → wšě wjeski
  5. Wuslědki ludličenja 2011 za Malešecy (pdf)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije