K wobsahej skočić

Lubij

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
(ze strony „Löbau” sposrědkowane)
Lubij
němsce Löbau
Lubij na karće Sakskeje
Lubij na karće Sakskeje
DEC
Wopon
Wopon Lubija
Wopon Lubija
Zakładne daty
stat Němska Němska
zwjazkowy kraj SakskaSakska Sakska
wokrjes Zhorjelski
wysokosć 260 metrow n.m.hł.
přestrjeń 78,90 km²
wobydlerstwo 14.467 (31. dec 2024)[1]
hustosć zasydlenja 183 wob. na km²
póstowe čisło 02708
předwólba (+49) 03585
awtowa značka GR, LÖB, NOL, NY, WSW, ZI
Politika a zarjadnistwo
wyši měšćanosta Albrecht Gubsch (bjezstronski)
webstrona loebau.info
Połoženje Lubija w Sakskej
KartaDźěwinDźěwin
Karta
wikidata: Lubij (Q156768)
51.09444444444414.666666666667
Torhošćo a Mikławska hasa w Lubiju

Lubij (němsce Löbau) je wulke wokrjesne město w Hornjej Łužicy, na juhowuchodnej kromje serbskeho kraja. Leži při rěčce Lubaće pod Lubijskej horu a ma něhdźe 14.000 wobydlerjow.

Město naspomni so prěni raz w lěće 1221 wot biskopa Bruna II. z Mišna jako Lubaw a bu pod čěskim knjejstwom jako wobtwjerdźene wikowanske a přemysłowe městno na platowje wyše Lubaty zapołožene.[2] W lěće 1346 załoži so w Lubiju Zwjazk hornjołužiskich šesćiměstow. Dla centralneho połoženje w Hornjej Łužicy bě Lubij hač do lěta 1815 ze schadźowanišćom zwjazka.

Do Lubija słušeja slědowace wsy a měšćanske dźěle:

wob.přer.
staroba 		♀/♂akwocient
młodychb		kwocient
starychc		wosoby/
domjacnosć
Bělecy13848,79719362,3
Dažin34645,810817242,4
Ebersdorf111648,99918422,2
Chrapow3939,28627232,2
Hłušina11746,810218342,1
Karlowa studźeń13443,110623232,5
Ketlicy96546,69722362,1
Korecy10942,011013131,9
Łuwoćicy16545,310419302,2
Lubij-centrum240443,88825361,8
Lubij-juh280051,58720711,7
Lubij-Nowe město99847,68525571,7
Lubij-sewjer184050,09320571,9
Lubij-wuchod236147,38527491,9
Lubij-zapad10543,59821252,1
Luchow4843,110024182,7
Małe Radměrcy13747,510515342,1
Mučnica4649,67021712,2
Njechań4651,79214501,8
Njeznarowy13442,78125262,3
Nowa Chójnica2149,5110-172,1
Nowe Ketlicy3449,310026532,6
Róžany50749,410520462,1
Stara Chójnica3049,810010332,1
Stary Lubij92447,59620372,0
Walowy10547,79820322,2
Wolešnica26447,410225412,5
Wopaleń8646,79631452,2
město1601947,89122471,9
podaća po cencusu 2011; staw: 9.5.2011[3]
a: ličba mužow na 100 žonow
b: poměr ličby wosobow pod 18 lětami k 100 wosobam mjez 18 a 65
c: poměr ličby wosobow nad 65 lětami k 100 wosobam mjez 18 a 65

Dalše sydlišća na měšćanskim teritoriju su Dołhaćicy, Serbske Kundraćicy a Serbske Pawlecy (k Róžanam), Stwěšin (k Njeznarowam) a Wujer (ke Ketlicam). W někotrych tutych wsow wužiwachu hač do spočatka 20. lětstotka Lubijski dialekt serbšćiny.

Serbske kemše, předewšěm za wobydlerjow zafarowaneju wjeskow Wolešnica a Stary Lubij, wotměwachu so po reformaciji w něhdyšej Franciskanskej cyrkwi, kotraž so tohodla tež Serbska cyrkej mjenowaše. Prědowanja běchu spočatnje jenož serbske, pozdźišo potom serbske a němske. Spočatk 20. lětstotka běše hišće kóždu druhu njedźelu serbska Boža słužba a šěsć króć wob lěto Bože wotkazanje w serbskej rěči.[4]

Přez Lubij wjedźetej zwjazkowej dróhi 6 (Bremerhaven–Drježdźany–Zhorjelc) a 178 (Nosaćicy-Žitawa).

W Lubiju namakatej so železniske dwórnišćo a křižowanišćo. Běži přez nje železniska čara Drježdźany–Zhorjelc a započinatej tu železniskej čarje do Habrachćic a do Žitawy. Kolije něhdyšeje čary do Radworja su wot lěta 2004 wottorhane a něhdyša čara do Budestec bu w lěće 2008 wottwarjena. Na ćělesu čary natwarichu kolesowansku šćežku.

Město słuša k sakskemu wólbnemu wokrjesej 59 (Zhorjelc 3) a k zwjazkowemu wólbnemu wokrjesej 157 (Zhorjelc).

  • Pawoł Šołta (1875–1948) – farar, spisowaćel a domiznowědnik; 1900–1948 katolski farar w Lubiju
  1. ↑ Aktualne ličby wobydlerstwa po gmejnach 2024; Statistiski krajny zarjad Sakskeje
  2. ↑ Lubij w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  3. ↑ Statistiski krajny zarjad Sakskeje: gmejna Lubij (němsce)
  4. ↑ Die Parochie Löbau. W: Neue sächsische Kirchengalerie, Die Diöcese Löbau. Lipsk, 1908, str. 1–56, tule str. 22sl. (digitalizat)
 Commons: Lubij – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije