Łuwoćicy

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Łuwoćicy
Lautitz
město: Lubij
zagmejnowanje: 1994 (do Ketlic)
wysokosć: 186 metrow n.m.hł.
51.16666666666714.691666666667186
póstowe čisło: 02708
předwólba: 03585
Łuwoćanski hród w lěće 1850

Łuwoćanski hród w lěće 1850

Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Łuwoćicy (němsce Lautitz)[1] su hornjołužiska wjeska, kotraž słuša wot lěta 2003 k Lubijej. Leža wósom kilometrow sewjernje stareho města a 186 m nad mórskej hładźinu na woběmaj bokomaj Lubaty.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Wjes namaka so mjez třomi staroserbskimi hrodźišćemi – Wósmužowej horu, Korecami a Měrjowom. Prěnje naspomnjenje jako Lutitz pochadźa z lěta 1317.[2] Wjes bě wot 16. hač do 19. lětstotka sydło ryćerkubła.

Wot lěta 1895 mějachu Łuwoćicy zastanišćo při železniskej čarje Lubij–Wóspork, kotraž so 1903 hač do Barta a 1906 hač do Radworja podlěši, hdźež bě z čaru Budyšin–Wojerecy zwjazana. W lěće 1972 bu wosobowy wobchad zastajeny a 1973 so čara mjez Lubijom a Bartom zawrě.

Wobydlerstwo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Po statistice Arnošta Muki mějachu Łuwoćicy w lěće 1884 250 wobydlerjow, mjez nimi 181 Němcow a 69 Serbow (28 %).[3] Dźensa so we wjesce hižo njeserbuje. Ewangelscy Łuwoćenjo přisłušeja wot 16. lětstotka Ketličanskej wosadźe.

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. Jurij Kral: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica Serbska, Budyšin 1927.
  2. Łuwoćicy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  3. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 105. → wšě wjeski

Wotkaz[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

 Commons: Łuwoćicy – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije