Wolešnica (Lubij)

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Wolešnica
Oelsa
město: Lubij
přestrjeń: 4,73 km²
wysokosć: 285 metrow n.m.hł.
51.114.633333333333285
póstowe čisło: 02708
předwólba: 03585
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Wolešničan/-ka
adjektiw:
Wolešničanski
skłonowanje:
Wolešnicy, Wolešnicy, Wolešnicu, Wolešnicu, we Wolešnicy
Napohlad Wolešnicy

Napohlad Wolešnicy

Wolešnica (němsce Oelsa[1]) je hornjołužiska wjes w sakskim wokrjesu Zhorjelc. Je wot lěta 1979[2] měšćanski dźěl Lubija.

Wolešnica leži tři kilometry zapadnje Lubijskeho centruma blisko zwjazkoweje dróhi 178.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Prěnje historiske naspomnjenje jako Ulsen [2] je z lěta 1306. Němske mjeno sydlišća pochadźa wot staroserbskeho słowa olšinawólšina. Lěsny łanowc słušeše přez lětstotki k wobsydstwu Lubijskeje měšćanskeje rady.

Wobydlerstwo a rěč[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Po Mukowej statistice z lětow 1884/85 rěčachu tehdy 193 wot cyłkownje 348 Wolešničanow serbsce (55 %).[3] Arnošt Černik zwěsći w lěće 1956 jenož hišće snadny serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot 0,8 %.[4] Serbska ludnosć rěčeše Lubijsku narěč hornjoserbšćiny. Bože słužby w serbskej rěči wotměwachu so wot reformacije hač do 20. lětstotka w něhdyšej Franciskanskej cyrkwi w Lubiju, tak mjenowanej Serbskej cyrkwi.[5]

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. Walter Wenzel: Oberlausitzer Ortsnamenbuch (2008), ISBN 978-3-7420-2067-3 (němsce)
  2. 2,0 2,1 Wolešnica w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  3. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
  4. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 253. [524 wobydlerjow, z nich 2 dorosćenaj z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 2 z pasiwnymi, 0 serbskich dźěći a młodostnych, 520 bjez znajomosćow] → wšě wjeski
  5. Die Parochie Löbau. W: Neue sächsische Kirchengalerie, Die Diöcese Löbau. Lipsk, 1908, str. 1–56, tule str. 22sl. (digitalizat)

Literatura[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Trudla Malinkowa: Wolešnica a Stary Lubij. W: Rozhlad 45 (1995) čo. 10, str. 319-323.
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije