Njeznarowy

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Njeznarowy
Eiserode
město: Lubij
zagmejnowanje: 1994
wysokosć: 314 metrow n.m.hł.
51.12361111111114.625314
póstowe čisło: 02708
předwólba: 03585
Něhdyši hosćenc „Buenos Aires“

Něhdyši hosćenc „Buenos Aires“

wikidata: Njeznarowy (Q160417)

Njeznarowy (němsce Eiserode)[1] su hornjołužiska wjes na zapadźe sakskeho wokrjesa Zhorjelc a słušeja wot lěta 1994[2] k městu Lubij.

Geografija[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Napohlad Njeznarow ze sewjera

Leža we wuchodnym dźělu Hornjołužiskich honow a sewjerozapadnje Lubijskeho stareho města we wysokosći 314 metrow pod Popicu (333 m) při zwjazkowej dróze 6 do Budyšina. Susodne wjeski su Njechań na juhowuchodźe, Dažin na juhu a Stwěšin na zapadźe.

Ležownostne mjena[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Michał Rostok naliči 1887 slědowace serbske ležownostne mjena: Pěstowy, Hajk, Pjeńčina, Pod łužkom, Zahonc, Nad kulowej hórku, W łukach, Smordoły, Mordoły, Dźědowki, Na Sćěnach, Smjetana, Šołćic srač, Zamskecy, Za młynskec, Łužk, Pola brězynow, Pod Njeraškom, Lipiny, Kut, Wuštot, Jězory.[3]

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Prěnje historiske naspomnjenje jako Ysenrode[2] je z lěta 1354. Po statistice Arnošta Muki mějachu Njeznarowy w lěće 1884 166 wobydlerjow, mjez nimi 141 Serbow (85 %) a 25 Němcow.[4] Dźensa so we wjesce hižo njeserbuje. Ewangelscy wobydlerjo přisłušeja Ketličanskej wosadźe.

Při krajnej dróze nadeńdźe so něhdyši hosćenc „Buenos Aires“, kotryž dósta swoje mjeno wot korčmarja Jana Mikanje z Budyšinka. Wón bě spočatk 1860tych lět w Argentinskej jako wowčer dźěłał a po swojim nawróćenju do Łužicy hosćenc kupił.[5]

Wosobiny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Korla Awgust Mosak-Kłosopólski (1820–1898); rěčnik, justiciny radźićel, zapósłanc němskeho kejžorskeho sejma, doprědkar serbskeho narodneho wozrodźenja

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. Walter Wenzel: Oberlausitzer Ortsnamenbuch. LND, Budyšin 2008, str. 60.
  2. 2,0 2,1 Njeznarowy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  3. Michał Rostok: Ležownostne mjena. W: ČMS 40 (1887), str. 3–50, tu str. 7 (digitalizat).
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 103. → wšě wjeski
  5. Marko Grojlich: Mjez Křičom a Lubatu. LND, Budyšin 2015, str. 144

Wotkaz[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

 Commons: Njeznarowy – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije