K wobsahej skočić

Wujer

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Wujer
Unwürde
Wujer na karće Hornjeje Łužicy
Wujer na karće Hornjeje Łužicy
DEC
město: Lubij
zagmejnowanje: 1938 (do Ketlic)
wobydlerstwo: (31. decembra 2023)[1]
wysokosć: 280 metrow n.m.hł.
51.11666666666714.666666666667280
póstowe čisło: 02708
předwólba: 03585
Wujerski hród
Wujerski hród

Wujerski hród

wikidata: Wujer (Q160599)

Wujer (němsce Unwürde, starši serbski prawopis: Wujeŕ[2][3]) je sydlišćo na juhu Hornjeje Łužicy. Wot lěta 1938 je słušało ke gmejnje Ketlicy a wot lěta 2003 je hromadźe z Ketlicami měšćanski dźěl Lubija.[4]

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Sydlišćo naspomni so prěni raz w lěće 1306 jako Uwer a běše znajmjeńša wot spočatka 15. lětstotka z ryćerskim sydłom. Jadro wjeski je typiski słowjanski kulowc. Hač do lěta 1938 bě Wujer samostatna gmejna.

Po Mukowej statistice z lětow 1884/85 rěčachu tehdy 71 wot cyłkownje 237 Wujerčanow serbsce (30 %).[5] Ewangelscy wobydlerjo přisłušachu hižo w 16. lětstotku Ketličanskej wosadźe.

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. staw: 31. decembra 2023; Podaća Lubijskeho stawnistwa
  2. Filip Rězak: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. L. A. Donnerhak, Budyšin 1920 (digitalizat).
  3. Jurij Kral: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica Serbska, Budyšin 1927 (online).
  4. Wujer w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  5. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski

Wotkaz[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

 Commons: Wujer – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije