Cyžecy

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Cyžecy
Zieschütz
gmejna: Kubšicy
wobydlerstwo: 44 (31. decembra 2016)[1]
wysokosć: 180 metrow n.m.hł.
51.17638888888914.484166666667180
póstowe čisło: 02627
předwólba: 03591
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Cyžečan/-ka
adjektiw:
Cyžečanski
skłonowanje:
Cyžec, Cyžecam, Cyžecy, Cyžecami, w Cyžecach
wikidata: Cyžecy (Q10371532)

Cyžecy (němsce Zieschütz) su mała wjeska ze 44 wobydlerjemi[2] we wuchodźe hornjołužiskeho wokrjesa Budyšin. Słušeja ke Kubšiskej gmejnje a leža 180 m nad mórskej hładźinu w hornjołužiskich zahonach při Wuježčanskej wodźe. Małe burske sydlišćo bě wot starodawna wjesny dźěl Bošec.

Susodne wjeski su Delnja Kina (město Budyšin) w sewjeru, Bošecy we wuchodźe, Jenkecy w juhu a Nadźanecy (dźěl Budyšina) w zapadźe.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Prěnje historiske naspomnjenje jako Stresewicz je z lěta 1359. 1558 wustupi prěni raz mjenowa forma Schzischiz (Cyžec). Burska wjeska bě sydło ryćerkubła, kotrež wukonješe ležownostne knjejstwo w jednym dźělu wsy, mjeztym zo słušeše tamny dźěl Budyskej radźe.[3]

W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 47 wobydlerjow, z nich 44 Serbow.[4] Přewažnje ewangelske wobydlerstwo słušeše ze starodawna do serbskeje Michałskeje wosady.

Wosobiny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Handrij Gědan (1728–83) – wučer, kantor, spisaćel nabožinskich spisow
  • Jan Młynk (1821–92) – blidarski mišter, wjesnjanosta, wjesny sudnik, narodny prócowar, ludowy dopisowar
Powětrowy wobraz Cyžec z juha (2019)

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. staw: 31. decembra 2016; Podaća gmejnskeho zarjada Kubšicy
  2. 31. decembra 2016; Podaća gmejnskeho zarjada Kubšicy
  3. Cyžecy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 61. → wšě wjeski

Wotkaz[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

 Commons: Cyžecy – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije