Błohašecy

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Błohašecy
Bloaschütz
město: Budyšin
wobydlerstwo: 118 (31. decembra 2019)[1]
wysokosć: 240 metrow n.m.hł.
51.18888888888914.352222222222240
póstowe čisło: 02625
předwólba: 035937
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Błohaščan/-ka
adjektiw:
Błohaščanski
skłonowanje:
Błohašec, Błohašecam, Błohašecy, Błohašecami, w Błohašecach
Połoženje Błohašec w Budyšinje

Połoženje Błohašec w Budyšinje

Błohašecy (prjedy tež Błowašecy; němsce Bloaschütz) su sydlišćo w Hornjej Łužicy, kotrež je wot lěta 2007 měšćanski dźěl wulkeho wokrjesneho města Budyšina. Ma přestrjeń něhdźe 1,53 km² a měješe w lěće 2012 135 wobydlerjow.

Geografija[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Karta Błohašec spočatk 20. lětstotka

Wjeska leži zapadnje Budyskeho centruma w hornjołužiskich honach a mjezuje na sewjeru ze zwjazkowej awtodróhu 4. Južnje wot Błohašec wjedźe statna dróha S 111 (Budyšin–Biskopicy) a přez wjes S 100 do Kamjenca. Mjez wjesku a awtodróhu nadeńdźe so přemysłowa přestrjeń Słona Boršć.

Susodne wsy su Horni Wunjow na sewjeru, Słona Boršć na sewjerowuchodźe, Tři Hwězdy na juhowuchodźe, Nowe Błohašecy na juhu, Debrikecy a Janecy na zapadźe kaž tež Bolborcy na sewjerozapadźe.

Ležownostne mjena[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Michał Rostok naliči 1887 slědowace serbske ležownostne mjena: Truhi, Kruwjace keŕki, Brězynka, Pola studnički, Radworny, Kurec hory, Wólšina, Huste keŕki, Kosmač, Łuka při fórbarku.[2]

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Stara wjes je typiski kulowc a naspomni so prěni raz w lěće 1296 jako knježe sydło wěsteho Heinemannus de Bloschwicz. W lěće 1580 podstejachu Błohašecy Wjazońčanskemu ryćerkubłu a 1777 běchu dźělene mjez Bolborčanskim a Debrikečanskim kubłom. Cyrkwinsce słušachu ewangelscy Błohaščenjo ze starodawna do Hodźijskeje wosady.[3]

W lěće 1791 jewi so alternatiwne wjesne mjeno Haberdörfel, kotrež so pak njepřesadźi.

Błohašecy słušachu hač do lěta 1969 do Bolborčanskeje gmejny a běchu potom dźěl gmejny Słona Boršć-Bolborcy, kotraž bu w lěće 1994 zagmejnowana do Małeho Wjelkowa. 1999 přińdźe hromadźe z Małym Wjelkowom do Budyšina.

Wobydlerstwo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Po Mukowej statistice z lětow 1884/85 rěčachu tehdy 93 wot cyłkownje 98 Błohaščanow serbsce.[4]

Hlej tež: Kulturne pomniki w Błohašecach

Powětrowy wobraz stareje wsy z nowšim sydlišćom w pozadku

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. staw: 31. decembra 2019; Statistiska rozprawa města Budyšina za IV. kwartal 2019, měrc 2020
  2. Michał Rostok: Ležownostne mjena. W: ČMS 40 (1887), str. 3–50, tu str. 13 (digitalizat).
  3. Błohašecy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski

Wotkaz[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Błohašecy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije