Wichowy

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Wichowy
Weicha
město: Wóspork
zagmejnowanje: 1936 (do Hrodźišća)
wobydlerstwo: 98 (31. decembra 2016)[1]
přestrjeń: 3,02 km²
wysokosć: 186 metrow n.m.hł.
51.214.635277777778186
póstowe čisło: 02627
předwólba: 035876
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Wichowčan/-ka
adjektiw:
Wichowski
skłonowanje:
Wichowow, Wichowam, Wichowy, Wichowami, we Wichowach
Powětrowy wobraz Wichowow (2017)

Powětrowy wobraz Wichowow (2017)

wikidata: Wichowy (Q20051141)

Wichowy (němsce Weicha) su hornjołužiska wjes z 98 wobydlerjemi[2] na wuchodźe Budyskeho wokrjesa, kotraž słuša z lěta 1994 k městu Wóspork.

Leža nad Hrodźišćanskej skału rěki Lubaty jenož połdra kilometra zdalene wot Wósporskeho stareho města. Susodne wsy su Wuježk za starej železniskej čaru na sewjerowuchodźe, Kotecy na juhu a Hrodźišćo na zapadźe.

Na hórce při zapadnej kromje Wichow namaka so pohrjebnišćo z bronzoweje a zažneje železoweje doby, kotrež bu w lěće 1873 namakane. Wjes sama naspomni so prěni raz hižo w lěće 1241 jako sydło knjeza Reinhardus de Wichowe. Hač do 19. lětstotka měješe Wichowske ryćerkubło, kotrež słušeše mjez druhim rodomaj Gersdorff a Heynitz, ležownostne knjejstwo. W lěće 1854 wupućowachu wjacori Wichowscy Serbja z Janom Kilianom do Texasa. W knježim domje z 18. lětstotka so po 1945 starownja zarjadowa, kotraž hač do lěta 2003 eksistowaše. 1937 namakachu 88 čěskich, sakskich, šwicarskich a nižozemskich pjenjezow ze 16. a 17. lětstotkow.

Po Mukowej statistice mějachu Wichowy we 1880tych lětach 175 wobydlerjow, mjez nimi 159 Serbow (91 %) a 16 Němcow.[3] W lěće 1925 rěčeše po hamtskej statistice jenož hišće 28 wot 170 wobydlerjow serbsce.

W lěće 1925 bě mjez 170 wobydlerjemi 165 ewangelskich a tři katolscy. Ewangelscy wěriwi přisłušeja znajmjeńša ze 16. lětstotka Hrodźišćanskej wosadźe.

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Weicha/Wichowy. W: Oberlausitzer Heide- und Teichlandschaft (= Werte der deutschen Heimat. Zwjazk 67). 1. nakład. Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2005, ISBN 978-3-412-08903-0, str. 354sl.
  1. staw: 31. decembra 2016; podaća Wósporskeho měšćanskeho zarjadnistwa
  2. staw: 31. decembra 2016; podaća Wósporskeho měšćanskeho zarjadnistwa
  3. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 61. → wšě wjeski

Wotkaz[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Wichowy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije