Swinjarnja

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Swinjarnja
Schweinerden
gmejna: Pančicy-Kukow
zagmejnowanje: 1957
wobydlerstwo: 76 (31. decembra 2017)[1]
přestrjeń: 1,36 km²
wysokosć: 180–190 metrow n.m.hł.
51.22611111111114.213055555556180–190
póstowe čisło: 01920
předwólba: 035796
Pohlad z juha.

Pohlad z juha.

wikidata: Swinjarnja (Q10777734)

Swinjarnja (němsce Schweinerden) je wjeska ze 76 wobydlerjemi[2] w srjedźišću wokrjesa Budyšin w Hornjej Łužicy. Słuša wot lěta 1957 ke gmejnje Pančicy-Kukow. Do toho běše samostatna gmejna.

Wjes leži pola Pančic, něhdźe 17 km sewjerozapadnje wot Budyšina.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Wjes naspomni so k prěnjemu razej pisomnje w lěće 1296 pod mjenom Zwinern.[3] W srjedźowěku bě Swinjarnja z wažnym wotpočnišćom za na Via regiji pućowacych wikowarjow a słušeše ke klóštrej Marijina hwězda.

Po Mukowej statistice z lětow 1884/85 rěčachu tehdy 128 wot cyłkownje 130 Swinjarčanow serbsce.[4] Arnošt Černik zwěsći w lěće 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot přeco hišće 82,5 %.[5]

Wosobiny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Jakub Herman (1836–1916) – farar, mecen a spěchowar serbskeje literatury
Powětrowy wobraz Swinjarnje z juha

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. staw: 31. decembra 2017; am-klosterwasser.de
  2. 2017; am-klosterwasser.de
  3. Swinarnja w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
  5. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 252. [97 wobydlerjow, z nich 60 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 0 z pasiwnymi, 20 serbskich dźěći a młodostnych, 17 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

Wotkaz[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

 Commons: Swinjarnja – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije