Běčicy

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Běčicy
Pietzschwitz
gmejna: Hodźij
zagmejnowanje: 1936 (do Koblic)
wobydlerstwo: 95 (31. decembra 2016)[1]
wysokosć: 172 metrow n.m.hł.
51.19944444444414.296388888889172
póstowe čisło: 02633
předwólba: 035930
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Běčan/-ka
adjektiw:
Běčanski
skłonowanje:
Běčic, Běčicam, Běčicy, Běčicami, w Běčicach
wikidata: Běčicy (Q10366821)

Běčicy (němsce Pietzschwitz) su hornjołužiska wjes při Dołhej wodźe, kotraž słuša ke gmejnje Hodźij. Maja 95 wobydlerjow.[2]

Geografija[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Wjeska nadeńdźe so něhdźe tři kilometry sewjerozapadnje Hodźija při woběmaj bokomaj Dołheje wody, krótko před jeje wuliwom do Čornicy, a njedaloko awtodróhi A 4. Susodne wsy su Prěčecy na sewjerowuchodźe, Darin na juhu, Njezdašecy na juhozapadźe, Koblicy na zapadźe kaž tež Čěškecy na sewjerozapadźe.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Po sydlišćowej formje jedna so wo rozšěrjeny nawsowc. Prěnje historiske naspomnjenje jako allodium (kubło) wěsteho knjeza Hermannus de Pictzwicz pochadźa z lěta 1225. Ležownostne knjejstwo wukonješe přez lětstotki ryćerkubło we wjesce samej. Cyrkwinsce słuša wjes ze starodawna do Hodźijskeje wosady.[3]

Hač do lěta 1936 tworjachu Běčicy samostatnu gmejnu, doniž so do Koblic njezagmejnowachu. Wot lěta 1994 su dźěl Hodźijskeje gmejny.

Wobydlerstwo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 116 wobydlerjow, mjez nimi 103 Serbow (89 %).[4] 1925 bě wot cyłkownje 140 wobydlerjow 135 ewangelskich a pjeć katolikow.

Wosobiny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Michał Frencel (1628–1706) – farar, rěčespytnik, sobuzałožer hornjoserbskeje spisowneje rěče; rodźeny w Běčicach
Powětrowy wobraz Běčic

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. staw: 31. decembra 2016; Podaća gmejnskeho zarjada Hodźij
  2. 31. decembra 2016; Podaća gmejnskeho zarjada Hodźij
  3. Běčicy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 58. → wšě wjeski
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije