Lubhozdź

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Lubhozdź
Liebegast
gmejna: Wóslink
zagmejnowanje: 1950 (do Sulšec)
wobydlerstwo: 145 (1. awgusta 2019)[1]
wysokosć: 142 metrow n.m.hł.
51.36194444444414.197222222222142
póstowe čisło: 01920
předwólba: 035792
wikidata: Lubhozdź (Q10726690)

Lubhozdź (němsce Liebegast) je wjes ze 145 wobydlerjemi[2] w sewjeru hornjołužiskeho wokrjesa Budyšin. Słuša ke gmejnje Wóslink a leži 142 m nad mórskej hładźinu. Běše hač do lěta 1950 samostatna gmejna, po tym najprjedy wjesny dźěl Sulšec a wot lěta 1994 dźěl Wóslinčanskeje gmejny. Hospodarsce wažne je wudobywanje šěrawca we wokolinje wsy.

Susodne wjeski su ke Kulowej słušacy Dubrjenk na sewjeru, Salow na wuchodźe, Sulšecy na juhowuchodźe, Skaskow na juhozapadźe a Wóslink na zapadźe.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Prěnje historiske naspomnjenje jako Lubegast je z lěta 1419. Ležownostne knjejstwo wukonješe w lěće 1777 Skaskowske ryćerkubło.[3] Po Wienskim kongresu 1815 připadny wjes Pruskej a nowa hranica ze Sakskej běžeše přez haty při južnej kromje Lubhozdźa.

W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 99 wobydlerjow, mjez nimi 92 Serbow (93 %).[4] Ewangelscy Lubhozdźenjo přisłušeja Wóslinčanskej wosadźe, katolscy Kulowskej.

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. staw: 1. awgusta 2019; gmejnske zarjadnistwo Wóslink; [1]
  2. staw: 1. awgusta 2019; gmejnske zarjadnistwo Wóslink; [2]
  3. Lubhozdź w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  4. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 92. → wšě wjeski

Literatura[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Helmut Faßke, Siegfried Michalk: Sorbische Dialekttexte VI. Weißig und Lieske, Kreis Kamenz, mit Liebegast, Kreis Hoyerswerda. VEB Domowina-Verlag, Bautzen 1968 [139 str.]
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije