Zušow

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Zušow
Suschow
město: Wětošow
zagmejnowanje: 2003
wobydlerstwo: 246 (31. decembra 2016)[1]
wysokosć: 54 metrow n.m.hł.
51.79972222222214.09138888888954
póstowe čisło: 03226
předwólba: 035433
Hłowna dróha w Zušowje

Hłowna dróha w Zušowje

wikidata: Zušow (Q2369610)

Zušow (němsce Suschow) je delnjołužiska wjes w braniborskim wokrjesu Hornje Błóta-Łužica a wot lěta 2003 gmejnski dźěl Wětošowa. Ma něhdźe 250 wobydlerjow a nadeńdźe so dwaj kilometraj sewjerowuchodnje Wětošowskeho stareho města při južnej kromje Błótow. Přez wjesku wjedźe krajna dróha L 54 do Bórkowow.

Susodne wjeski su Długi na sewjeru, Wusoka na juhu, Wóškalawa na juhozapadźe a Tšadow na sewjerozapadźe. Sewjernje Zušowa nadeńdźe so Łučny hat.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Wjesne mjeno poćahuje so prawdźepodobnje na suchu, pěskojtu płoninu při kromje bahnojtych Błótow, na kotrejž bu wjeska załožena.

Po statistice Arnošta Muki měješe Zušow we 1880tych lětach cyłkownje 187 wobydlerjow, z nich 179 Serbow (96 %) a jenož wósom Němcow.[2] W lěće 1956 zwěsći Arnošt Černik serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot jenož hišće 19,8 %.[3]

Hač do 31. decembra 2002 bě Zušow samostatna gmejna.

Nóžki[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. staw: 31. decembra 2016; Ličby wobydlerstwa na vetschau.de
  2. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
  3. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 256. [308 wobydlerjow, z nich 39 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 13 z pasiwnymi, 9 serbskich dźěći a młodostnych, 247 bjez znajomosćow] → wšě wjeski
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije