K wobsahej skočić

Raduš

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Raduš
Raddusch
Połoženje na karće Delnjeje Łužicy
Połoženje na karće Delnjeje Łužicy
DEC
město: Wětošow
zagmejnowanje: 2003
wobydlerstwo: 631 (31. decembra 2022)[1]
přestrjeń: 13,15 km²
wysokosć: 57 metrow n.m.hł.
51.81666666666714.03333333333357
póstowe čisło: 03226
předwólba: 035433
wotwodźene
słowa:
wobydler/ka:
Radušanaŕ/-ka
adjektiw:
radušański
skłonowanje:
, tam, Raduš, , tam
Młyn pola Raduša
Młyn pola Raduša

Młyn pola Raduša

Raduš (němsce Raddusch) je wjes ze 631 wobydlerjemi[2] w Delnjej Łužicy. Leži w braniborskim wokrjesu Hornje Błóta-Łužica a je dźěl Wětošowa. Ma něhdźe sydom stow wobydlerjow a je tuž najwjetši gmejnski dźěl Wětošowa nimo města samoho.

Nadregionalnje znate je rekonstruowane słowjanske hrodźišćo blisko Raduša, kotrež so jako zarjadowanišćo a archeologiski muzej wužiwa.

We wsy je zastanišćo železniskeje čary Berlin–Zhorjelc.

Po Mukowej Statistice Łužiskich Serbow běše srjedź 1880tych lět wot cyłkownje 869 wobydlerjow 854 serbskorěčnych (98 %) a jenož pjatnaće Němcow.[3] Srjedź 1950tych lět rěčachu po Arnošće Černiku hišće 22,1 % wobydlerstwa serbsce.[4]

  1. staw: 31. decembra 2022; Ličby wobydlerstwa na vetschau.de
  2. staw: 31. decembra 2022; Ličby wobydlerstwa na vetschau.de
  3. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
  4. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 256. [1076 wobydlerjow, z nich 177 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 24 z pasiwnymi, 37 serbskich dźěći a młodostnych, 838 bjez znajomosćow] → wšě wjeski
 Commons: Raduš – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije