Słónčna mlóčeń

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Słónčna mlóčeń
E helioscopia1 ies.jpg
Słónčna mlóčeń (Euphorbia helioscopia)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy I
porjad: (Malpighiales)
swójba: Mlóčenjowe rostliny (Euphorbiaceae)
ród: Mlóčeń[1] (Euphorbia)
družina: Słónčna mlóčeń
wědomostne mjeno
Euphorbia helioscopia
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Jědojta družina

Słónčna mlóčeń (Euphorbia helioscopia) je rostlina ze swójby mlóčenjowych rostlinow (Euphorbiaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Słónčna mlóčeń je jednolětna rostlina, kotraž docpěje wysokosć wot 10 hač do 30 (40) cm. Jeje stołpik je zrunany. Rostlina wobsahuje běłu brěčku a je zwjetša rozhałuzowana.

Łopjena[wobdźěłać]

Stołpikowe łopjena su měnjate, wopak-jejkojte hač klinate a jasnozelene. Wone su krótko stołpikate, prědku kulojte a sćeńka rězane a docpěja dołhosć wot 2 hač do 4 cm. Při tym wone spody horje wjetše bywaja.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot apryla hač do junija (nowembra). Kćenja steja w pjećpromjenjowych, nažołć zelenych pozdatnych wokołkach. Promjenja su často kaž widlički rozhałuzowane. Přikrywne łopješka su stołpikowym łopjenam podobne. Štyri žołte žałzy na kromje kćenjoweho keluška su kulowate-owalne. Pod wšěm pozdatnym kćenju je stołpikowym łopjenam podobne wysoke łopješko.

Płody[wobdźěłać]

Płody su hładke kapsle, třidźělne, kulowate a docpěja wulkosć wot 2,5 hač do 3 mm. Wone do třoch dźělnych płodow rozpadnu.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na rolach, w zahrodach a we winicach. Ma radšo wutkate a bazowe čumpate pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w Europje rozšěrjena, při čimž je w Němskej nimale wšudźe časta, jenož w Alpach je rědka. Družina pochadźa najskerje z regiona Srjedźneho morja a so je za čas młodeje kamjentneje doby jako sćěhowar kultury zapućowała.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Podobna družina[wobdźěłać]

  • Zahrodna mlóčeń (Euphorbia peplus) njese cyłokromne łopjena. Jeje płody maja 3 lajsty.

Nóžki[wobdźěłać]

  1. W internetowym słowniku: Wolfsmilch

Žórła[wobdźěłać]

  • GU Naturführer Blumen, ISBN 3-7742-1507-3, strona 226 (něm.)
  • Meyers Taschenlexikon Biologie, In 3 Bänden, 3. zwjazk, ISBN 3-411-12033-9, strona 288, pod hesłom Wolfsmilch (Euphorbia) (něm.)
  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 164 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 352 (něm.)
  • Steinbachs Großer Pflanzenführer, ISBN 978-3-8001-7567-3, strona 98 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije