K wobsahej skočić

Mašow

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Mašow
Mašow na karće Braniborskeje
Mašow na karće Braniborskeje
DEC
Zakładne daty
stat Němska Němska
zwjazkowy kraj BraniborskaBraniborska Braniborska
wokrjes Łobjo-Halštrow
wysokosć 108 metrow n.m.hł.
přestrjeń 76,09 km²
wobydlerstwo 1.890 (31. dec 2024)[1]
hustosć zasydlenja 25 wob. na km²
póstowe čisło 03238
předwólba (+49) 03531
awtowa značka EE, FI, LIB
Politika a zarjadnistwo
adresa Turmstraße 5
03238 Massen-Niederlausitz
Połoženje w Braniborskej
KartaFalkenbergGrödenHeidelandHerzbergHirschfeldMerzdorfRückersdorfSchönbornSchraden
Karta
wikidata: Mašow (Q544878)
51.63333333333313.716666666667

Mašow[2][3] (němsce Massen-Niederlausitz) je gmejna w Delnjej Łužicy. Leži w braniborskim wokrjesu Łobjo-Halštrow blisko Grabina a přisłuša hamtej Mały Halštrow.

Dalše bliske města su Zły Komorow dwajatřiceći kilometrow juhowuchodnje, Łuchow šěsćadwaceći kilometrow južnje a Lubnjow dwajaštyrceći kilometrow sewjernje. Bliske wulke město je Choćebuz dwajapjećdźesat kilometrow sewjerowuchodnje.

Cyła gmejna ma přestrjeń 75,63 km² a někak 2.000 wobydlerjow.

Mašow a susodne wsy wokoło Grabina mějachu prěnjotnje serbske wobydlerstwo. Serbske Bože słužby mějachu w Mašowje hač do lěta 1720. Hišće 1738 rěčachu wšitcy wobydlerjo serbsce, w lěće 1786 porno tomu jenož hišće połojca. Rěčna změna wot serbšćiny k němčinje bě spočatk 19. lětstotka mjenje abo bóle wotzamknjena.[4]

Runje přez Mašow wjedźe zwjazkowa dróha 96 ze Žitawy na Rujany. Zwjazkowa awtodróha 13 z Drježdźan do Berlina běži někak sydomnaće kilometrow wuchodnje.

Ke gmejnje słušeja wjesne dźěle Babin (němsce Babben), Bónojce (Ponnsdorf), Butyń (Betten), Grobice (Gröbitz), Lindthal, Mašow (Massen) a sydlišća Buschmühle, Gröbitz Siedlung, Obermühle, Rydań (Rehain), Siedlung Erika a Tanneberg.

  1. ↑ Ludnosć w Braniborskej po gmejnach dnja 31. decembra 2024 na statistik-berlin-brandenburg.de
  2. ↑ Wejsne mjenja Dolna Łužyca (delnjoserbsce)
  3. ↑ Filip Rězak: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. L. A. Donnerhak, Budyšin 1920 (digitalizat).
  4. ↑ Frido Mětšk: Zur Frage der ehemaligen sorbischen Bevölkerung des meißnischen Amtes Finsterwalde. In: ders., Studien zur Geschichte sorbisch-deutscher Kulturbeziehungen. VEB Domowina-Verlag, Bautzen 1981, S. 177–195, hier S. 190.
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije