Jan Haješ

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Jan Haješ (němsce Johann Hajesch; * 22. januara 1873 w Lipinach, † 5. decembra 1960 we Łazu) bě serbski překupc a spěchowar kulturneho žiwjenja w serbskej holi wokoło Łaza.

Narodźi so jako syn žiwnosćerja a wopytowaše ludowu šulu w ródnych Lipinach. W młodych lětach běše najprjedy ratarski dźěłaćer we Łazu a Njeswačidle a potom dźěłaše při tramwajce w Drježdźanach. Wot 1904 bě wobsedźer małeho klamarstwa we Łazu, kotrež wutwari poněčim do wjesneje kupnicy. Po 1945 přepoda swój wobchod Konsumej a poda so na wuměnk.

Haješ spěchowaše serbske narodne žiwjenje w holi wuchodnje Wojerec. W lěće 1912 słušeše k załožerjam Domowiny. Wón bě aktiwny čłon Łazowskeho serbskeho towarstwa „Handrij Zejler“ a nawjedowaše po Prěnjej kaž tež po Druhej swětowej wójnje Domowinsku župu „Handrij Zejler“ we Wojerecach. W lětomaj 1918/19 angažowaše so tež za Serbski narodny wuběrk. Nimo toho bě sobustaw Serbskeho Sokoła a jedyn z iniciatorow Zejlerjoweho pomnika we Łazu.

Haješej, kiž bě wot 1912 tež z čłonom Maćicy, spožči so w lěće 1959 Čestne znamješko Domowiny. Wón bu 10. decembra 1960 w přitomnosći wjacorych serbskich fararjow a zastupnikow serbskeho žiwjenja kaž dr. Jana Cyža, Měrćina Nowaka a Michała Nawki na Łazowskim kěrchowje pochowany.

Literatura[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Jan Cyž: Za wšědnym chlěbom. Berlin 1957.
  • Měrćin Nowak-Njechorński: Nekrolog. W: Rozhlad 1/1961, str. 29sl.
  • Gerhard Wirth: Za bratrom Janom Haješom. W: Pomhaj Bóh 1/1961, str. 2

Žórło[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Jan Cyž: Haješ, Jan. W: Jan Šołta, Pětr Kunze, Franc Šěn (wud.): Nowy biografiski słownik k stawiznam a kulturje Serbow. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1984, str. 166
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije