Drobna wjerba

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Drobna wjerba
Salix repens a2.jpg
Drobna wjerba (Salix repens)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy I
rjad: (Malpighiales)
swójba: Wjerbowe rostliny (Salicaceae)
ród: Wjerba[1][2](Salix)
družina: Drobna wjerba
wědomostne mjeno
Salix repens
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Drobna wjerba (Salix repens) je rostlina ze swójby wjerbowych rostlinow (Salicaceae). Dalše serbske ludowe mjeno je wjerbica.

Wopis[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Drobna wjerba je bohaće rozhałuzowany kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 30 hač do 100 cm.

Zdónk podzymsce lěze.

Hałuzy su postupowace hač zrunane, ćeńke a najprjedy slěbro-židźane kosmate, pozdźišo njeprawidłownje so wobnažuja.

Zymske pupki su brune hač čerwjenojte a kosmate.

Łopjena[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Łopjena su jenož krótko stołpikate, a to něhdźe 3 mm. Łopjeńcy su lancetojte hač eliptiske, cyłokromne a docpěwaja dołhosć wot 5 cm a šěrokosć wot 2 cm, na woběmaj kóncomaj kónčkojte abo na spódku skulojćene. Wone su na hornim boku židźane kosmate, ale so wobnažuja, su šěrozelene hač zelene, su na delnim boku husto kosmate a židźane błyšćace. Pódlanske łopjena su wusko-lancetojte.

Kćenja[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Kćěje wot apryla hač do meje. Rostlina je dwudomna. Micki so krótko před lisćom jewja. Zrunane muske micki docpěwaja dołhosć wot hač do 1,5 cm. Jich nošne łopješka maja žołty spódk a ćmowy kónčk. Próšniki su purpurowe, pozdźišo žołte. Žónske micki su stołpikate a docpěwaja dołhosć wot hač do 1 cm. Płódniki su dołho stołpikate a kosmate. Kćenja wobeju splahow wobsahuja 1 nektarij.

Stejnišćo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Rosće na łuhojtych łukach, na holanskich a płonych tymjenjach, na mokrych suchich trawnikach a na holach. Ma radšo změnowłóžne hač haćenskomokre, wapnite abo znajmjeńša na bazach bohate, humus-pochate pěskowe a hlinjane pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Rostlina je w Europje a zapadnej a centralnej Aziji rozšěrjena, při čimž wot Portugalskeje a sewjerneje Španiskeje, přez Francosku, britiske kupy a južnu Norwegsku hač do Finskeje, Baltikuma, Pólskeje a na wuchod hač do Urala, a na juh wot sewjernje Italskeje hač do Słowjenskeje wustupuje. Ale faluje w južnych regionach europskich južnych połkupow.

Poddružiny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Eksistuja někotre poddružiny, kotrež po někotrych awtorach samo su samostatne družiny.

  • Salix repens ssp. argentea ma na woběmaj bokomaj husto kosmate, kulojte łopjena. Wustupje w nawěwowych regionach atlantiskeje Europy wot zapadneje Francoskeje a w pobrjohowych regionach Baltiskeho morja.
  • Rósmarjowa wjerba (Salix repens ssp. rosmarinifolia) njese 2-4 cm dołhe, ale jara wuske łopjena, kotrež su 4-10 raz tak dlěše hač šěroke. Wustupuje předewšěm w nutřkownym kraju a podłu pobrjohow Baltiskeho morja. Jeje areal so wupřestrěwa wot wuchodneje Europy hač do srjedźneje a južneje Němskeje, při čimž tež w sewjerozapadnej Francoskej wustupuje.

Nóžki[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 544.
  2. W internetowym słowniku: Weide

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Bruno P. Kremer: Steinbachs Naturführer Bäume & Sträucher, ISBN 978-3-8001-5934-5, strona 162 (němsce)
  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 466 (němsce)
  • Ulrich Hecker: BLV Handbuch Bäume und Sträucher, ISBN 978-3-8354-0021-4, stronje 248 a 249 (němsce)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije