K wobsahej skočić

Rackwitz

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Rackwitz
Rackwitz na karće Sakskeje
Rackwitz na karće Sakskeje
DEC
Wopon
Wopon
Wopon
Zakładne daty
stat Němska Němska
zwjazkowy kraj SakskaSakska Sakska
wokrjes Sewjerosakski
wysokosć 129 metrow n.m.hł.
přestrjeń 35,85 km²
wobydlerstwo 5.452 (31. dec 2024)[1]
hustosć zasydlenja 152 wob. na km²
póstowe čisło 04519
předwólby (+49) 034294 a 034202
awtowa značka TDO, DZ, EB, OZ, TG, TO
Politika a zarjadnistwo
wjesnjanosta Steffen Schwalbe (bjezstronski)
adresa Hauptstraße 11
04519 Rackwitz
webstrona gemeinde-rackwitz.de
Połoženje w Sakskej
KartaDoberschützJiłowNaundorf
Karta
51.43888888888912.372222222222

Rackwitz je sakska gmejna w Sewjerosakskim wokrjesu, při sewjernej měšćanskej kromje Lipska.

Radnica w Rackwitzu

Rackwitz leži něhdźe dźesać kilometrow sewjernje Lipšćanskeho centruma a třinaće kilometrow južnje Deliča. Krajina słuša k Lipšćanskej nižinowej wužłobinje; přez gmejnu ćeče rěka Lober, přitok Modłeje. Blisko Rackwitza nadeńdźetej so Schladitzski jězor a Werbelinski jězor, něhdyšej brunicowej jamje.

Nimo toho słušeja ke gmejnje zahony za brunicu wotbagrowanych wsow Schladitz z Kömmlitzom, Kattersnaundorf a Werbelin.

Kónčina wokoło Rackwitza bě prjedy wot Serbow wobsydlena, štož je na wjesnych mjenach widźeć. Mjeno Rackwitz pochadźa ze serbskeho słowa rak (Rakowica). Wjeska Podelwitz płaći jako najstarši dźěl dźensnišeje gmejny a bu wokoło lěta 1250 prěni raz naspomnjena. Wokoło 1349/50 namakaja so wopisma, w kotrychž so wjesce Zschortau a Rackwitz naspomnitej.

W lěće 1815 přińdźe hač dotal sakski Rackwitz po wobzamknjenjach Wienskeho kongresa k pruskemu wokrjesej Delič w Mjezyborskim knježerstwowym wobwodźe.[2] Jeničce Podelwitz zwosta w Sakskej.

1939 załoži so zhromadna gmejna Rackwitz z dotalneju gmejnow Rackwitz a Güntheritz. Tuta přińdźe 1952 k Lipšćanskemu wokrjesej.

něhdyša gmejna datum přispomnjenje
Biesen1. julija 1950zagmejnowanje do Zschortauwa
Brodenaundorf1. julija 1950zagmejnowanje do Zschortauwa
Güntheritzmjez 1925 a 1939zagmejnowanje do Rackwitza
Kattersnaundorf19811981 za brunicowu jamu wotbagrowany; tohodla zagmejnowany do Zschortauwa
Kömmlitz1. apryla 1936zagmejnowanje do Schladitza, 1986–89 wotbagrowany a zagmejnowany do Rackwitza
Kreuma1. meje 1974zagmejnowanje do Zschortauwa
Lemsel1. měrca 1994zagmejnowanje do Zschortauwa
Podelwitz1999zagmejnowanje do Rackwitza
Schladitz19891986–89 wotbagrowany za brunicu; tohodla do Rackwitza zagmejnowany
Werbelin1. januara 1957zagmejnowanje do Kattersnaundorfa, dla wotbagrowanja Kattersnaundorfa w lěće 1981 do Zschortauwa zagmejnowany, 1992 wotbagrowany
Zschortau1. měrca 2004zagmejnowanje do Rackwitza
wuwiće wobydlerstwa gmejny Rackwitz
lěto1818188018951910192519391946195019641990200020132015[3]
wobydlerjo76961131241921.0551.3751.3291.7863.2283.3884.9164.855
Cyrkej w Podelwitzu
Cyrkej w Zschortauwje
  • cyrkej w Podelwitzu wobsteješe hižo w 13. lětstotku
  • cyrkej w Zschortauwje
  • hród w Zschortauskim parku, dźensa mjezynarodne kubłanišćo
  • knježi dom ryćerkubła w Güntheritzu

Přez gmejnu wjedźetej zwjazkowej dróze B 2 a B 184 z Lipska do Deliča. Njedaloko Rackwitza nadeńdźe so wujězd Leipzig-Mitte awtodróhi A 14. Dwórnišći Rackwitz (b Leipzig) a Zschortau nadeńdźetej so při elektrifikowanej železniskej čarje Lipsk – Bitterfeld – Dessau/Wittenberg. Ćahi S-bahny zwjazuja gmejnu z Lipskom.

Njedaloko gmejny nadeńdźe so Lětanišćo Lipsk/Hala.

W gmejnje stej dwě zakładnej šuli.

Blisko Rackwitza nadeńdźetej so dwě něhdyšej brunicowej jamje, kotrejž stej dźensa jězoraj – Schladitzski jězor a Werbelinski jězor.

  • Dorothea und Timotheus Arndt: Die Kirche zu Podelwitz. Spröda : Pietsch, ed. AKANTHUS, 2000, ISBN 3-00-006314-5.
  • Reinhard Wilke: Podelwitz – Aus der Geschichte eines Kirchortes und Bauerndorfes im Norden von Leipzig. Beucha: Sax-Verlag, 2007, ISBN 978-3-86729-002-9.
 Commons: Rackwitz – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
  • Rackwitz w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  1. Aktualne ličby wobydlerstwa po gmejnach 2024; Statistiski krajny zarjad Sakskeje
  2. Karlheinz Blaschke, Uwe Ulrich Jäschke: Kursächsischer Ämteratlas. Leipzig 2009, ISBN 978-3-937386-14-0; str. 56 sl.
  3. Daten und Fakten.
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije