Mikławš Žur

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Mikławš Žur (němsce Nicolaus Sauer; * 13. měrca 1859 we Worklecach, † 15. decembra 1932 w Budyšinje) bě serbski katolski duchowny při Budyskim tachantstwje a awtor nabožinskich spisow kaž tež dźiwadłowych hrow.

Narodźi so jako syn Worklečanskeho žiwnosćerja a dźěłaše po ludowej šuli najprjedy jako kruwar pola bura w Zejicach. W lětomaj 1873/74 wopytowaše Katolski wučerski seminar w Budyšinje a wot 1874 do 1881 bě chowanc Serbskeho seminara w Praze. W tym času wopytowaše tamniši němskorěčny Małostronski gymnazij. 1881/82 wotsłuži swoju wojersku słužbu w Budyšinje a nawróći so po tym do Prahi, zo by tam studował teologiju. Po nawróće do Łužicy bě 1885/86 najprjedy z kapłanom w Budyšinje a wot 1886 do 1895 z administratorom w Radworju. 1895/96 bě kapłan při Drježdźanskej Dwórskej cyrkwi a wot 1896 z fararjom w Radworju. W lěće 1903 přewza farske městno při Serbskej cyrkwi w Budyšinje. Wot 1912 hač do swojeje smjerće w lěće 1932 bě Žur šolastik w Tachantskim konsistoriju a bu 1921 pomjenowany na prelata.

Mikławš Žur bě čłon Praskeje Serbowki a w lětomaj 1884/85 jeje starši. W lěće 1885 załoži časopis Łužiski Serb a bě wobě lěće jeho wuchadźenja hłowny redaktor. W lětach 1904–06, 1908/09 a 1914–16 bě z redaktorom Katolskeho Posoła. Nimo toho spisa tři nabožinske knižki za dźěći a štyri krótke wjeselohry. Jako Radworski administrator namjetowaše nowotwar Cyrkwje swj. Marije, kralowny róžowca.

Wot lěta 1882 bě čłon Maćicy Serbskeje a wot 1908 do 1932 jeje sektretar. Po smjerći Jakuba Skale sta so 1925 z předsydu Towarstwa Cyrila a Metoda.

Wozjewjenja[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Nahrabnosće mzda abo Něčeje horjo, něčeji směch. Budyšin 1893
  • Prěni wobjed. Budyšin 1900
  • Připady. Budyšin 1922
  • Njewjesćinska nadoba. Budyšin 1924

Žórło[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Jurij Młynk: Žur, Mikławš. W: Jan Šołta, Pětr Kunze, Franc Šěn (wud.): Nowy biografiski słownik k stawiznam a kulturje Serbow. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1984, str. 656
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije