Kukow

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Kukow
Kuckau
gmejna: Pančicy-Kukow
zagmejnowanje: 1957
wobydlerstwo: (31. decembra 2017)[1]
51.2360214.20471
póstowe čisło: 01920
předwólba: 035796
Plan Kukowskeho hrodźišća

Plan Kukowskeho hrodźišća

wikidata: Kukow (Q27077409)

Kukow je sydlišćo w serbskej Hornjej Łužicy a wot 1957 z dźělom gmejny Pančicy-Kukow. Do toho bě samostatna gmejna z wjesnym dźělom Stara Cyhelnica.

Nadeńdźe so na prawym boku Klóšterskeje wody napřećo Pančicam a sewjernje klóštra Marijina hwězda.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Sewjerowuchodnje wsy při Klóšterskej wodźe nadeńdźe so Kukowske hrodźišćo, kotrež słužeše Milčanam hižo do přichada Němcow jako zepěranišćo.

Wjes naspomni so prěni raz w lěće 1248 jako Kucov. Ležownostne knjejstwo měješe susodny klóšter Marijina hwězda.[2] Kukowske kubło bě z klóšterskim wudworom.

Po Mukowej statistice z lětow 1884/85 rěčachu tehdy 335 wot cyłkownje 345 Kukowčanow serbsce.[3] Arnošt Černik zwěsći w lěće 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot hišće 84,8 %.[4]

Wosobiny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. staw: 31. decembra 2017; am-klosterwasser.de
  2. Kukow w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
  3. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
  4. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995, str. 251. [689 wobydlerjow, z nich 426 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 1 z pasiwnymi, 157 serbskich dźěći a młodostnych, 105 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

Wotkaz[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

 Commons: Kukow – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije