Ernst Eichler

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Ernst Heinrich Eichler (* 15. meje 1930 w Mimonju, Čěskosłowakska; † 29. junija 2012 w Lipsku) bě němski rěčespytnik. Wón płaći jako „nestor“ slawistiskeje mjenowědy w Němskej.

Po maturje při gymnaziju w Deliču studowaše Eichler wot 1950 do 1955 slawistiku a germanistiku při Lipšćanskej uniwersiće, mjez druhim pola Reinharda Olescha. Hižo 1955 bu z dźěłom wo městnych a rěčnych mjenach Deličskeho a Jiłowskeho wokrjesa (Die Orts- und Flußnamen der Kreise Delitzsch und Eilenburg) promowowany. Ze slědźenskimi wuslědkami wo zažnych stawiznach słowjanskich narěčow mjez Solawu a Nysu (Studien zur Frühgeschichte slawischer Mundarten zwischen Saale und Neiße) so w lěće 1961 za słowjansku filologiju habilitowaše. 1975 bu za profesora za čěšćinu powołany a wukonješe profesuru hač do lěta 1995. Tež po tym dale slědźeše.

Wot 1978 hač do swojeje smjerće bě Ernst Eichler čłon Sakskeje akademije wědomosćow. 1965 bě mjez załožerjemi Delnjołužiskeho dźěłoweho kruha za regionalne slědźenje.

Z jeho pjera su někak 1000 spisow, hłownje wo mjenowědźe a sydlerskich stawiznach něhdy słowjanskich kónčin wuchodneje Němskeje, mjez druhim wo Łužicy, a šěršeho zapadosłowjanskeho ruma. Husto dźěłaše hromadźe z Hansom Waltherom.

Wotkazy[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije