Bageńc

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Bageńc
Bagenz
Bageńc na karće Delnjeje Łužicy
DEC
Bageńc
gmejna: Kopańce
zagmejnowanje: 2004
wobydlerstwo: 266 (30. junija 2015)[1]
wysokosć: 93 metrow n.m.hł.
51.6452414.43071393
póstowe čisło: 03058
předwólba: 035697
Bageński hród

Bageński hród

Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Bageńc (němsce Bagenz) je wjes w braniborskej Delnjej Łužicy a wot lěta 2004 gmejnski dźěl Kopańc. Ma něhdźe 260 wobydlerjow a nadeńdźe so južnje Kopańc a wuchodnje Grodkowskeho spjateho jězora. Bageńc ma zastanišćo při železniskej čarje Berlin–Zhorjelc.

Do gmejnskeho dźěla słuša sydlišćo Kaminka.

Susodne wjeski su Kózle na sewjerowuchodźe, Mokre na juhu a Brjazynka na sewjerozapadźe.

Stawizny[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Po statistice Arnošta Muki měješe Bageńc we 1880tych lětach cyłkownje 303 wobydlerjo, z kotrychž bě 268 Serbow (88 %) a 35 Němcow.[2] W lěće 1956 zwěsći Arnošt Černik serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot jenož hišće 7 %.[3]

Hač do lěta 2004 bě Bageńc samostatna gmejna.

Bageński hród steji jako kulturny pomnik pod pomnikoškitom.

Nóžki[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. staw: 30. junija 2015; Podaća na webstronje gmejny Kopańce
  2. Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954. → wšě wjeski
  3. Ludwig Elle: Sprachenpolitik in der Lausitz. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1995. [398 wobydlerjow, z nich 12 dorosćenych z aktiwnymi znajomosćemi serbšćiny, 16 z pasiwnymi, 0 serbskich dźěći a młodostnych, 370 bjez znajomosćow] → wšě wjeski

Wotkaz[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

 Commons: Bageńc – Zběrka wobrazow, widejow a awdiodatajow
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije