Chošćowc

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Chošćowc
Cytisus scoparius2.jpg
Chošćowc (Cytisus scoparius)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Eurosidy I
porjad: (Fabales)
swójba: Łušćinowcy (Fabaceae)
podswójba: (Faboideae)
ród: Šćedrjenc[1] (Cytisus)
družina: Chošćowc[2][3]
wědomostne mjeno
Cytisus scoparius
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Chošćowc[2][3] (Cytisus scoparius, syn.: Spartium scoparium L., Genista scoparia (L.) Lam.; Sarothamnus scoparius (L.) Wimm. ex W.D.J. Koch) je rostlina ze swójby łušćinowcow (Fabaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Chošćowc je w lěću zeleny kerk, docpěje wysokosć wot 1 hač do 2 m. Jeho hałuzy su hranite, prutojte a zwjetša zrunane. Młode hałuzy su tróšku židźane kosmate, pozdźišo nahe.

Łopjena[wobdźěłać]

Měnjate łopjena su třiličbnje pjerite. Łopješka su owalno-lancetojte, přilěhawje kosmate a docpěja dołhosć wot něhdźe 1 cm.

Kćenja[wobdźěłać]

Wón kćěje wot meje hač do junija (julija). Kćenja su złotožołte, steja na 1 cm dołhich stołpikach po jednym abo po dwěmaj w łopjenowych rozporach a docpěja dołhosć wot hač do 2,5 cm. Jich kćenjowe łopješka su 4 cm dołhe, płone, na kromje kosmate, hewak nahe. Próškowe łopješka su kaž časnikowe pjera zakulene.

Płody[wobdźěłać]

Płody su wopłonjene łušćiny, kotrež docpěja dołhosć wot hač do 5 cm. Jeli zrałe su čorne.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Wón rosće na holach, lěsowych zahonach, pod kerčinami a na nadróžnych kromach. Nimo toho wón so wostaji wapno.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Chošćowc je w zapadnej, južnej a srjedźnej Europje rozšěrjeny. We wuchodźe a sewjerje su rědki, dokelž wón ma mału twjerdosć přećiwo mrózej.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Prjedy jeho hałuzy buchu za wjazanje chošćow wužiwane.

Wobrazy[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. W internetowym słowniku: Geißklee
  2. 2,0 2,1 Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 164.
  3. 3,0 3,1 W internetowym słowniku: Besenginster

Žórła[wobdźěłać]

  • GU Naturführer Blumen, ISBN 3-7742-1507-3, strona 54 (něm.)
  • Steinbachs Großer Pflanzenführer, ISBN 978-3-8001-7567-3, strona 320 (něm.)
  • Kral, Jurij: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica serbska, Budyšin (1927)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
  • Völkel, Pawoł: Hornjoserbsko-němski słownik, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin (1981)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons


Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije