Žołty žanowc

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije

Dźi do: Nawigacija, Pytać
Žołty žanowc
Illustration Colutea arborescens0.jpg
Žołty žanowc (Colutea arborescens)
systematika
Domena Eukarioty
Swět Rostlinstwo
klasa: (Rosopsida)
podklasa: (Rosidae)
porjad: (Fabales)
swójba: Łušćinowcy (Fabaceae)
podswójba: Mjetelojte kwěty (Faboideae)
ród: Žanowc[1] (Colutea)
družina: Žołty žanowc
wědomostne mjeno
Colutea arborescens
L.
Projektowa strona Wikipedija:Projekt za botaniku
Wobdźěłać
Jědojta družinaŠkitana družina

Žołty žanowc (Colutea arborescens) je kerkowa rostlina ze swójby łušćinowcow.

Wobsah

[wobdźěłać] Wopisanje

Žołty žanowc je kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 2,5 hač 5 m.

7 hač 13, zwjetša 11 łopjenow je šěroko-owalne, njeporowje pjerite a maja 1-3 cm šěroke pjerja.

Kćěje wot junija hač awgusta. Dołho stołpikate, zrunane kići wobsteji z dweju hač wósmjoch žołtych kćenjow, kotrež docpěwaja dołhosć wot 1,5 hač 2,5 cm. Chorhojčka kćenja njese brunočerwjene smužki. Keluch ma formu zwónčka a ma pjeć rozdźělnych zubkow.

Zrałe łušćinowe płody maja brjuchaće naduwanu, pergamentojtu sćěnu. Płody na rozdźěl wot druhich łušćinowych płodow so njepuknu, ale so jako cyłk wot wětra preč wěja. Wone docpěwaja dołhosć wot 6 hač 8 cm.

[wobdźěłać] Stejnišćo

Rosće w słónčnych kerčinach, žiwach płotach, na lěsnych kromach, nadróžnych a awtodróhowych kromach a na železniskich nasypach. Preferuje ćopłe w lěće suche, zwjetša wapnite pódy.

[wobdźěłać] Rozšěrjenje

Rostlina je w južnej Němskej, delnjej Awstriskej a južnej Europje rozšěrjena.

[wobdźěłać] Wužiwanje

[wobdźěłać] Noty

  1. ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 672

[wobdźěłać] Žórła

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 458 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 420 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije