Wysoka truskalca
Napohlad
| Wysoka truskalca a bože słónčko | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Eurosidy I | |
| rjad: | (Rosales) |
| swójba: | Róžowe rostliny (Rosaceae) |
| podswójba: | (Rosoideae) |
| ród: | Truskalca[1][2] (Fragaria) |
| družina: | Wysoka truskalca |
| wědomostne mjeno | |
| Fragaria moschata | |
| L. | |
Wysoka truskalca (Fragaria moschata) je rostlina ze swójby róžowych rostlinow (Rosaceae).
Wopis
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Wysoka truskalca je zymozelena, wjacelětna, zelišćowa rostlina, kotraž docpěje wysokosć mjezy 5 a 15 cm.
Łopjena
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Łopješka docpěja wulkosć wot 10 cm.
Kćenja
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Wona kćěje wot meje hač do junija. Jeje kwětnistwo je 8- hač do 18-kćenjowe. Kćenja docpěwaja šěrokosć mjezy 1,5 a 2,5 cm. Kćenjowe stołpiki su padorunje wotstajace kosmate.
Polyploidija
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Wšě truskalcy maja bazowe haploidne čisło 7 chromosomow. Fragaria moschata je hexaploidna, mějaca šěsć parow tutych chromosomow za kompletne čisło 42 chromosomow.
Nóžki
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- ↑ Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 525.
- ↑ W internetowym słowniku: Erdbeere
Žórła
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- Rothmaler, W. et al.: Exkursionsflora von Deutschland, Band 1-4, Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg, Berlin (2002) (němsce)
- Seidel/Eisenreich: BLV Bestimmungsbuch Blütenpflanzen, ISBN 3-405-13557-5, strona 86 (němsce)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 152 (němsce)
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
