Wótrolistowa mahonija

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Wótrolistowa mahonija
Mahonia aquifolium1.jpg
Wótrolistowa mahonija (Mahonia aquifolium)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
klasa: Krytosymjenjak (Magnoliopsida)
  Eudikotyledoneny
porjad: (Ranunculales)
swójba: Kisycowe rostliny (Berberidaceae)
ród: Mahonija[1][2] (Mahonia)
družina: Wótrolistowa mahonija
wědomostne mjeno
Mahonia aquifolium
(Pursh) Nutt. (1818)
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Jědojta družina

Wótrolistowa mahonija (Mahonia aquifolium) je kerk ze swójby kisycowych rostlinow (Berberidaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Wótrolistowa mahonija je njećernjaty kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 50 hač 150 cm.

Skora je wosebite na znutřkownym boku sylnje žołta.

Hałuzy su krute a małko rozhałuzowane.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjena docpěwaja dołhosć wot 10 hač 20 cm a su přeco zelene, jejkojte, kožojte, błyšćace, njeporowje pjerite a wobsteja z 5-11 wótrych łopješkow.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot apryla hač junija (wot měrca hač do meje). Złotožołte Kćenja docpěwaja šěrokosć wot něhdźe 1 cm, steja w hustych, 5-10 dołhich pakićach abo zrunanych kićach a wobsteja z 6-9 keluškowych łopješkow a šěsć krónowych łopješkow.

Płody[wobdźěłać]

Jahody su něhdźe 8 mm wulke a zwobručowane a purpuročorne abo módročorne.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rostlina je pyšny kerk ze zapadneje Sewjerneje Ameriki a rosće w hłubšich městnach tež wodźiwjena.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 244.
  2. W internetowym słowniku: Mahonie

Žórła[wobdźěłać]

  • Botanica, Einjährige und mehrjährige Pflanzen, Über 2000 Pflanzenporträts, ISBN 978-3-8331-4469-1, strona 354 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 394 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije