Pjatigorsk
| rusce | Пятигорск | |||
| ||||
| Wopon a chorhoj | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
| Zakładne daty | ||||
| stat |  Ruska | |||
| region |  Stawropol | |||
| wysokosć | 500 metrow n.m.hł. | |||
| přestrjeń | 97 km² | |||
| wobydlerstwo | 142.511 (14. okt 2010)[1] | |||
| hustosć zasydlenja | 1469 wob. na km² | |||
| póstowe čisło | 357500 | |||
| předwólba | (+7) 8793 | |||
| awtowa značka | 26, 126 | |||
| webstrona | http://www.pyatigorsk.org/ru/ | |||
| Pjatigorsk na karće Stawropolskeho regiona | ||||
| ||||
44.0543.06
Pjatigorsk (rusce Пятигорск) je město w juhu Ruskeje federacije. Leži w europskim dźělu Ruskeje w Stawropolskim regionje a ma něhdźe 145 tysac wobydlerjow. Je zarjadniske sydło federaciskeho wokrjesa Sewjerny Kawkaz.
Dźensniše sydlišćo je so w lěće 1780 załožiło a ma wot lěta 1830 měšćanske prawa.
Literatura
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- Пятигорск в исторических документах 1803—1917 гг. / Сост. сборника: Н. А. Малеванов, С. С. Атапин; Отв. сост. С. И. Несмачная; Науч. ред. проф. П. А. Шацкий; Рецензенты: С. А. Чекменёв, А. П. Ермолин. — Ставрополь: Ставр. кн. изд-во, 1985. — 352 с.
