Módry komonc

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Módry komonc
Trigonella caerulea.jpg
Módry komonc (Trigonella melilotus-coerulea)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Eurosidy I
rjad: (Fabales)
swójba: Łušćinowcy (Fabaceae)
podswójba: Mjetelojte kwěty (Faboideae)
ród: (Trigonella)
družina: Módry komonc
wědomostne mjeno
Trigonella melilotus-coerulea
(L.) Ser.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Trigonella caerulea

Módry komonc (Trigonella caerulea (L.) Ser., Syn.: Melilotus coerulea (L.) Desr., Melilotus coeruleus (L.) Desr., Trifolium caerulea L., Trifolium caeruleum L., Trigonella coerulea (Desr.) Ser., Trigonella melilotus-coerulea (L.) Asch. & Graebn., Trigonella melilotus-coeruleus (L.) Asch. & Graebn.) je rostlina ze swójby łušćinowcow (Fabaceae).

Wopis[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Módry komonc je jednolětna hórska rostlina a dźiwje docpěje wysokosć wot 20 hač do 60 centimetrow, w kulturje hač do jednoho metra. Tež w srjedźnej Europje hodźi so z městnami we wodźiwjenej formje namakać. Jeho wjele módrych a sylnje wonjatych kćenjow su pčołkam dobra pastwa.

Wužiwanje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Módry komonc słuži bjezwuwzaćnje sušene korjenjenju. W Šwicarskej bu módry komonc, kotryž je po słodźe curryjej podobny, wužiwany při produkciji Zigerja, jara aromatiskeho twarožka. W južnej Tirolskej wužiwa so pod mjenom Zigainerkraut jako typiska chlěbowa korjenina za Vinschgauer Fladenbrot, Schüttelbrot a ržane chlěby.

Dale je wosebje přihódny za pikantne całty, jejkowe plincy abo wafle a tež za druhe pikantne pječwa. Wón korjeni soloteje, dipsy a chlěbowy maz ze čerstweho twarožka abo twaroha a wužiwa so za naběžeńcy z twarožka, jejkow a běrnow. Poskića so w sušenej formje w překupstwu za žiwidła a w reformowych domach, najhusćišo z němskeho bioplahowanja.

Skutkowanje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Aromatisce a jěrje słodźacy módry komonc pohonjuje apetit a požiwanje.

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)



Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije