Kulojta pyskawa

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Kulojta pyskawa
Geranium rotundifolium eF.jpg
Kulojta pyskawa (Geranium rotundifolium)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy II
rjad: (Geraniales)
swójba: Pyskowničkowe rostliny (Geraniaceae)
ród: Pyskawa[1][2] (Geranium)
družina: Kulojta pyskawa
wědomostne mjeno
Geranium rotundifolium
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Kulojta pyskawa (Geranium rotundifolium) je rostlina ze swójby pyskowničkowych rostlinow (Geraniaceae). Dalše serbske mjeno je kulojte baćonki.

Wopis[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Kulojta pyskawa je jednolětna rostlina, kotraž docpěwa wysokosć wot 10 hač 30cm.

Łopjena[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Łopjena su přećiwostejne a maja kulojtym abo jěrchenjowym wobrysom.

Kćenja[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Kćěje wot junija hač oktobra. Kćenja su róžojte a maja krónu, kotraž je krótša abo lědma dlěše hač keluch.

Stejnišćo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Rosće su w słónčnych njerodźowych wobrostach w winicach, na murjach, skłoninach a smjećach.

Rozšěrjenje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 410.
  2. W internetowym słowniku: Storchschnabel

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 50 (němsce)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije