Kulojta pihawka

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Kulojta pihawka
Traunsteinera globosa a1.jpg
Kulojta pihawka (Traunsteinera globosa)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
swójba: Orchidejowe rostliny (Orchidaceae)
podswójba: Orchidoideae
tribus: Orchideae
podtribus: Orchidinae
ród: Pihawka (Traunsteinera) (Traunsteinera)
družina: Kulojta pihawka
wědomostne mjeno
Traunsteinera globosa
(L.) Rchb. (1842)
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Škitana družina

Kulojta pihawka (Traunsteinera globosa) je rostlina ze swójby orchidejowych rostlinow (Orchidaceae).

Wopisanje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Kulojta pihawka je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 30 hač 60 cm.

Łopjena[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Łopjena su proste, zrunane, namódreń zelene, wosebje w delnim dźělu stołpika.

Kćenja[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Kćěje wot junija hač julija. 30-80 bałdrijanojće wonjacych, róžojtych, rědko běłych, kćenjow steji w kulojtym hač wótro-kehelojtym, hustym kwětnistwje a docpěwa šěrokosć wot 1 cm. Kćenjowe łopješka njesu dołhe kónčki a su najprjedy helmojće hromadu nygace a pozdźišo zwónčkojće wotstejace. Wotroha je dele zhibnjena. Hubka je třiškałobowa a ćmowopurpurowje dypkata.

Stejnišćo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Rosće na wapnowych suchich trawnikach alpskich srjedźnych horinow, na wotewrjenych hórskich łukach Alpow. Preferuje čerstwe, bazowe, zwjetša wapnite, čumpate kamjentne a hlinjane pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Rostlina je w horinach srjedźneje a južneje Europy rozšěrjena.

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 226 (němsce)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 104 (němsce)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije