Hórka seklička
Napohlad
| Hórka seklička (Iberis amara) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Rosidy Eurosidy II | |
| swójba: | Křižnokwětne rostliny (Brasicaceae) |
| ród: | Seklička[1][2] (Iberis) |
| družina: | Hórka seklička |
| wědomostne mjeno | |
| Iberis amara | |
| L. | |
Hórka seklička (Iberis amara) je rostlina ze swójby křižnokwětnych rostlinow (Brasicaceae).
Wopis
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Hórka seklička docpěwa wysokosć wot 10 hač 20 cm.
Łopjena
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Łopjena su klinčkojte, daloko zubate, tupe, na kromje mikawčkate a docpěwaja dołhosć wot 3 hač 5 cm.
Kćenja
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Kćěje wot meje hač awgusta. Kćenja steja we wokołojtej, pozdźišo podlěšenej kići. Krónowe łopješka su běłe, rědko swětłowioletne. Won měrjene krónowe łopješka docpěwaja dołhosć wot 6 hač 8 mm a su dwójce tak dołhe kaž znutřkowne.
Płody
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Truki docpěwaja dołhosć wot 4 hač 6 mm a su nimale tak šěroke. Wone maja křidleškojtu kromu. Płodowy stołpik je nimale wodorunje wotstejacy.
Stejnišćo
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Rosće žitnych polach. Preferuje suche, kamjentne, wapnite pódy.
Rozšěrjenje
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]Rostlina je w zapadnej a srjedźnej Europje rozšěrjena.
Nóžki
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- ↑ Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 451.
- ↑ W internetowym słowniku: Schleifenblume
Žórła
[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 22 (němsce)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)