K wobsahej skočić

Běła rězna

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Běła rězna
Běła rězna (Carex alba)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Monokotyledony
  Commelinidy
rjad: (Poales)
swójba: Cachorowe rostliny (Cyperaceae)
ród: Rězna[1][2] (Carex)
družina: Běła rězna
wědomostne mjeno
Carex alba
Scop.
Wobdźěłać
p  d  w

Běła rězna (Carex alba) je rostlina z podroda wšelakokłóskatych rěznow ze swójby cachorowowych rostlinow (Cyperaceae).

Wopis[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Běła rězna docpěwa wysokosć wot 10 hač do 30 cm. Rostlina wutwori trawniki a ma podzemske wotnožki.

Stołpik je tupy a třihranity.

Łopjena[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Proste, nahe łopjena docpěwaja šěrokosć wot 1 hač do 1,5 mm.

Kćenja[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Kćěje wot meje hač do junija. Muske kłosy su nakónčne, mjeztym zo žónske kłosy su čumpatopłodowe a docpěwaja dołhosć wot 5 hač do 10 mm a steja na 0,5-3 cm dołhich, zrunanych stołpikach. Hornja žónska kłosa často muske kłosy přesahuje. Pluwizny su běłokožowe.

Płody[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Płodowe hadźicy su kulowate a žołtojte.

Stejnišćo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Rosće w ćopłotu lubowacych lisćowych lěsach a chójnowych lěsach.

Rozšěrjenje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Rostlina je w južnej Němskej, w Alpach, w Pyrenejach, w Karpatach a horinach sewjerneje Balkanoweje połkupy.

Wužiwanje[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 421.
  2. W internetowym słowniku: Segge

Žórła[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 420 (němsce)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije