Wutrajny len
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
 |
|
| Wutrajny len (Linum perenne) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Rosidy Eurosidy I |
|
| porjad: | (Malpighiales) |
| swójba: | Lenowe rostliny (Linaceae) |
| ród: | Len[1][2][3] (Linum) |
| družina: | Wutrajny len |
| wědomostne mjeno | |
| Linum perenne | |
| L. | |
Wutrajny len (Linum perenne) je rostlina ze swójby Lenowych rostlinow (Linaceae).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
Wutrajny len je mócne, zrunane trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 20 hač 80 cm a šěrokosć wot 30 cm. Rosćenska forma je derje proporcionowana a kerkojta.
Stołpiki su šwižne.
[wobdźěłać] Łopjena
Trawojte łopjena su lancetojte, na kromje hrube, jednonerwne hač třinerwne a docpěwaja šěrokosć wot 1 hač 2 mm.
[wobdźěłać] Kćenja
Kćěje wot junija hač awgusta. Likojte kćenja su swětłomódre a steja w promjenjach. Jich pupki su nygace. Krónowe łopješka so zawodźěja a docpěwaja dołhosć wot 1 hač 2 cm. Znutřkowne keluškowe łopješka su dlěše hač zwonkowne.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće na suchich trawnikach, w suchich chójnowych lěsach.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w južnej Němskej a južnej Europje, ale tež měrnych conach Azije rozšěrjena.
[wobdźěłać] Sorta a poddružina
- Sorta 'Alba' njese běłe kćenja.
- Poddružina Linum perenne ssp. lewisii je bóle kompaktna rostlina a njese tróšku dlěše łopjena.
[wobdźěłać] Nóžki
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 233
- ↑ W internetowym słowniku: Flachs
- ↑ W internetowym słowniku: Lein
[wobdźěłać] Žórła
- Botanica, Einjährige und mehrjährige Pflanzen, Über 2000 Pflanzenporträts, ISBN 978-3-8331-4469-1, strona 524 (něm.)
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 282 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 204, pod hesle Flachs, Saatlein jak podobna družina (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
