Sucha mlóčeń

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Sucha mlóčeń
Euphorbia cyparissias Sava.JPG
Sucha mlóčeń (Euphorbia cyparissias)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy I
porjad: (Malpighiales)
swójba: Mlóčenjowe rostliny (Euphorbiaceae)
ród: Mlóčeń[1] (Euphorbia)
družina: Sucha mlóčeń
wědomostne mjeno
Euphorbia cyparissias
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Jědojta družina

Sucha mlóčeń (Euphorbia cyparissias) je rostlina ze swójby mlóčenjowych rostlinow (Euphorbiaceae).

Kćenja w dźělnym kwětnistwje

Wopis[wobdźěłać]

Sucha mlóčeń je wjacelětna rostlina (trajne zelo), kotraž docpěje wysokosć wot 15 hač do 30 (40 abo 50) cm. Rostlina je naha, wobsahuje běłu brěčku a ma podzemske wotnožki. Stołpiki su deleka wodrjewjene, njesu hač do 20 njekćějacych, husto łopjenatych a hač do 10 kćějacych bóčnych hałuzow.

Łopjena[wobdźěłać]

Měnjate łopjena su wuske, jasnozelene, linealiske hač nimale nitkojte, cyłokromne a docpěja dołhosć wot 1,5 hač do 3 (4) cm a šěrokosć wot 2 hač do 3 mm. Njekćějace wurostki su husto łopjenate.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot apryla hač do julija (awgusta). Kćenja steja w njeprawych wokołkach z 10 hač 20 promjenjemi. Přikrywne łopješka kwětnistwow su njezrosćene, šěroko-třiróžkate a najprjedy žołte ale pozdźišo čerwjenojte. Žołte žałzy kćenjoweho keluška ma formu połměsačka a njesu 2 róžkaj.

Płody[wobdźěłać]

Płody su kapsle z połkulowymi brodawkami.

Maćizny[wobdźěłać]

Rostlina wobsahuje toksiske triterpeny w běłej brěčce.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na suchich pěskowych pódach, předewšěm na suchich trawnikach, na kamjentnych skłoninach, w swětłych kerčinach, na wobkromach a na pućowych kromach. Ma radšo skerje suche a bazowe pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena, při čimž w Němskej w sewjerozapadnej nižinje faluje.

Škódnicy a choroby[wobdźěłać]

Rostlina je často wot wotmjatkow podeńdźena, při čimž je nachwilny hosćićel hrochoweho womjatka (Uromyces pisi). To skutkuje typiske patwory rostliny, kotraž nimo toho njekćěje. Potom je jasnozelena, šwižna a njerozhałuzowana. Nimo toho njese na delnim boku skrótšenych łopjenow oranžowe pucherki.

Wona je hłowna picowanska rostlina husańcow mlóčenjoweje chodojty.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. W internetowym słowniku: Wolfsmilch

Žórła[wobdźěłać]

Wo rostlinje
  • GU Maxi-Kompaß Blumen, ISBN 3-7742-3852-9, strona 57 (něm.)
  • GU Naturführer Blumen, ISBN 3-7742-1507-3, strona 62 (něm.)
  • Meyers Taschenlexikon Biologie, In 3 Bänden, 3. zwjazk, ISBN 3-411-12033-9, strona 288, pod hesłom Wolfsmilch (Euphorbia) (něm.)
  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 164 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 262 (něm.)
  • Steinbachs Großer Pflanzenführer, ISBN 978-3-8001-7567-3, strona 98 (něm.)
  • Ullstein Lexikon der Pflanzenwelt, 1973, ISBN 3-550-16019-4, strona 492, pod hesłom Wolfsmilch (Euphorbia) (něm.)
Wo maćiznje
  • Christoph Mayr: Giftfibel, Giftstoffe aus der Tier- und Pflanzenwelt, Bechtermünz Verlag, 1995, ISBN 3-86047-390-5, strona 81 (něm.)
Wo terminusach
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije