Bjezłopjenata njebródka

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Bjezłopjenata njebródka
Epipogium aphyllum flowers.jpg
Bjezłopjenata njebródka (Epipogium aphyllum)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
porjad: (Asparagales)
swójba: Orchidejowe rostliny (Orchidaceae)
podswójba: Epidendroideae
tribus: Gastrodieae
ród: Njebródka[1] (Epipogium)
družina: Bjezłopjenata njebródka
wědomostne mjeno
Epipogium aphyllum
Sw. (1814)
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Škitana družina

Bjezłopjenata njebródka (Epipogium aphyllum) je rostlina ze swójby orchidejowych rostlinow (Orchidaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Bjezłopjenata njebródka je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 10 hač do 20 cm. Rostlina njewobsahuje chlorofyl a je žołtojta hač bruna a horjeka purpur přeběžana.

Pjenk je mjasny a rozhałuzowany.

Stołpik je rołkojty a njese małko šupiznowych łopješkow.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot julija hač do awgusta. Nošne łopješka su owalne, ćeńke a běłojte. 2-4 kćenja su blědožołte a čerwjenojće smužkate a steja w dołhich kićach. Wone bananojće wonja a docpěwaja wulkosć wot něhdźe 2 cm. Kćenjowe łopješka su rozepěrace, wusko-lancetojte a docpěwaja dołhosć wot 10 hač do 14 mm. Hubka je horje měrjena a njese na spódku dwě bóčnej, kulowatej wotrězkaj. Jeje srjedźna lapa je owalna a na kromje kudźerjata.

Płody[wobdźěłać]

Płody hižo za čas kćěwa zrawja.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće w mochojtych jehlinowych a lisćowych měšanych lěsach. Preferuje čerstwe, w prawym měrje kisałe, humusowe pódy. Wona tež rosće na hnijacym drjewje.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w sewjernej a srjedźnej Europje rozšěrjena, při čimž w juhu w horinach (Pyreneje, Alpy, Apeniny a Olymp) wustupuje.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. W internetowym słowniku:

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 224 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 378 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije