Běły łastojčnik

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Běły łastojčnik
Vincetoxicum hirudinaria1.jpg
Běły łastojčnik (Vincetoxicum hirundinaria)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Asteridy
Euasteridy I
porjad: (Gentianales)
swójba: Barbjenkowe rostliny (Apocynaceae)
podswójba: Łastojčnikowe rostliny (Asclepiadoideae)
ród: Łastojčnik[1][2] (Vincetoxicum)
družina: Běły łastojčnik
wědomostne mjeno
Vincetoxicum hirundinaria
Medik.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Jědojta družina

Běły łastojčnik (Vincetoxicum hirundinaria) je rostlina ze podswójby łastojčnikowych rostlinow (Asclepiadoideae) znutřka swójby barbjenkowych rostlinow (Apocynaceae).

Vincetoxicum hirundinaria

Wopis[wobdźěłać]

Wjacelětna zelišćowa rostlina docpěje wysokosć mjezy 30 a 120 centimetrami.

Ricom je lězucy.

Stołpiki je njerozhałuzowane a dudławe.

Łopjena[wobdźěłać]

Přećiwostejnje rjadowane Łisćowe łopjena su dołhojte a na bazy wutrobojte. Wone su hładkokromowe a horjeka ćěmnje namódreń zelene, deleka nadpadnje swětliše. Docpěwaja dołhosć wot 8 hač 12 cm.

Kćenja[wobdźěłać]

Čas kćěwa traje wot meje hač awgusta. Kćenja steja w małkich kićach w hornich łopjenowych rozporach. Króna docpěje šěrokosć wot něhdźe pjeć hač sydom milimetrow, je nažołć běła a kołoformowa abo likojta. Próškowe łopješka a pěsta wutworja centralny kompleks. Płódnik je horjeka stejny a z pjeć próšnikami k stołpej zrosćeny.

Płody[wobdźěłać]

Płody docpěja dołhosć wot 3 hač 5 cm. Symjenja njesu předźenojće błuyšćace kosmy.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na lěsnych kromach, kamjentnych drjebiznowych nasypnišćach a skalnych trawnikach. Ma radšo za ĉas lěća ćopłe, w prawym měrje suche, zwjetša wapnite pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je předewšěm w srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 228.
  2. W internetowym słowniku: Schwalbenwurz

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 68 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 166 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije