Pěskowa chójna

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Pěskowa chójna
Wekeromse Zand oude grove den.jpg
Pěskowa chójna (Pinus sylvestris)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
klasa: (Coniferopsida)
porjad: Konifera (Coniferales)
swójba: Chójnowe rostliny (Pinaceae)
podswójba: (Pinoideae)
ród: Chójna[1][2] (Pinus)
družina: Pěskowa chójna
wědomostne mjeno
Pinus sylvestris
L.
Mapa
Pinus sylvestris range-01.png
rozšěrjenje
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Pěskowa chójna (Pinus sylvestris) je štom ze swójby chójnowych rostlinow (Pinaceae). Dalše ludowe mjena su šlejsa, holanska borojca a łučwowy štom.

Wobrazy[wobdźěłać]

Wopis[wobdźěłać]

Pěskowa chójna je štom, kotryž docpěwa wysokosć wot 40 m. Jeje króna ma kehelojty abo předešćnikojty zróst.

Skora je zmjeńša w krónje zerzawočerwjena a delnim dźělu zdónka je ćěmno-bruna.

Jehły su zwjetša jedyn raz wokoło wóski wjerćane. Jich znutřkowny bok je módrozeleny. A wone steja po dwěmaj na krótkich wurostkach a docpěwaja dołhosć wot 3 hač 7 cm.

Kćěje wot meje hač junija, mjeztym kćěw w starobje wot 30 hač 70 lět započina. Njeličomne próški maja dwaj powětrowej měchaj, a tohodla su jara lochke.

Hable su kulojte hač jejkojte, na bazy zwjetša křiwe a docpěwaja dołhosć wot 2,5 hač 6 (7) cm. Symjenja hakle w druhim lěću po kćěwje dozrawja.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće w přirodźe na skałach, łukach, w nahłych zwisach a tymjenjach. Preferuje skerje ćopliše, suche pódy a potrjebuje wjele swětła.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 163.
  2. W internetowym słowniku: Kiefer

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 430 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 390 (něm.)
  • Filip Rězak: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. L. A. Donnerhak, Budyšin 1920.
  • Jurij Kral: Serbsko-němski słownik hornjołužiskeje rěče. Maćica Serbska, Budyšin 1927.
  • Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1981 (online).


Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije