K wobsahej skočić

Leonšćina

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Llingua Llïonesa
lionšćina
kraje Španiska Španiska
Portugalska Portugalska
rěčnicy 55 000
znamjenja a klasifikacija
klasifikacija indoeuropske rěče
romaniske rěče
iberoromaniske rěče
španišćina
leonšćina
družina pisma łaćonski alfabet
rěčne kody
ISO 639-2:

roa

ISO 639-3 (SIL):

roa

karta
Wobdźěłać
p  d  w

Lionšćina (*Llingua Llïonesa*, *llïonés*) je romaniska rěč ze skupiny ibero-romaniskich rěčow, kotraž so w prowincach Llion, Zamora a Salamanca (Španiska) kaž tež w Bragança (Portugalska) rěči.[1] Hromadźe z asturišćinu a mirandešćinu twori astur-lionsku rěčnu skupinu.[2] Dźensa rěči tuteje rěče něhdźe 55.000 ludźi, předewšěm starši ludźo na wsach.

Historija a geografiske rozšěrjenje

[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Pochad lionšćiny dźe wróćo do 10. lětstotka, jako bě Asturiska dźěl křesćanskeho kralestwa Llion. Rěč njeje so z kastilšćiny (španišćiny) wuwiła, ale pochadźa direktnje z pozdnołaćonskich formow sewjerneje Španiskeje. W běhu časa je lionšćina wliw wot susodnych rěčow dóstała: galicisko-portugalsku na zapadźe a kastilsku na wuchodźe. Zjednoćenje kralestwa Llion z Kastilskej w lěće 1301 je móžnosće za rozšěrjenje lionšćiny sylnje wobmjezowało. Pod praskom kastilšćiny je lionšćina swoju poziciju jako oficialna rěč zhubiła.

Lionšćina pokazuje typiske rozdźěle porno druhim romaniskim rěčam w jich wuwiću z łaćonšćiny:

Přirunanje z druhimi romaniskimi rěčami

[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
ŁaćonšćinaLionšćinaŠpanišćinaPortugalšćinaItalšćinaHornjoserbšćina
fumusfumuhumofumofumokuryt / dym
clauderepecharecerrarfecharchiuderezačinić
filiusfiyuhijofilhofigliosyn
oculusgueyuojoolhoocchiowóčko
vetulusvieyuviejovelhovecchiostary

Optiměrowanje a struktura

[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]

Wědomostne optiměrowanje lionskeho prawopisa a jeho gramatiska struktura (hornjoserbsce: struktura abo twar) stej wažnej za wobchowanje rěče. Moderni rěčespytnicy dźěłaja na tym, zo bychu dialelety sjednotili a rěčnu identitu we wobchadźe z modernymi technologijemi posylnili.

Lionšćina je jako mjeńšinowa rěč oficialnje wot regiona Kastilska a Llion připóznata.[3] Španiska jako signatarska stata Europskeje karty za regionalne abo mjeńšinowe rěče připóznawa lionšćinu, asturišćinu a aragonšćinu jako oficialne mjeńšinowe rěče.[4]

  1. Galmés de Fuentes, Álvaro; Catalán, Diego (1960). Trabajos sobre el dominio románico leonés. Editorial Gredos. ISBN 978-84-249-3436-1.
  2. Menéndez Pidal, R. (1906): "El dialecto Leonés". Revista de Archivos, Bibliotecas y Museos, 14.
  3. BOE-A-2007-20635. Ley Orgánica 14/2007, de 30 de noviembre, de reforma del Estatuto de Autonomía de Castilla y León.
  4. Consejo de Europa: "European Charter for Regional or Minority Languages".
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije