Wysoka žołtnica

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije

Dźi do: Nawigacija, Pytać
Wysoka žołtnica
Lysimachia vulgaris.jpeg
Wysoka žołtnica (Lysimachia vulgaris)
systematika
Domena Eukarioty
Swět Rostlinstwo
klasa: (Rosopsida)
podklasa: (Asteridae)
porjad: (Ericales)
swójba: Myrsinowe rostliny (Myrsinaceae)
ród: Žołtnica[1] (Lysimachia)
družina: Wysoka žołtnica
wědomostne mjeno
Lysimachia vulgaris
L.
Projektowa strona Wikipedija:Projekt za botaniku
Wobdźěłać
p • d • e
Wikipedija:Infokašćik

Wysoka žołtnica (Lysimachia vulgaris) je rostlina ze swójby myrsinowych rostlinow (Myrsinaceae).

Po někotrych žórłach so swójbje kropačkowych rostlinow (Primulaceae) přirjaduje.

Kćenja

Wobsah

[wobdźěłać] Wopisanje

Wysoka žołtnica je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 50 hač 150 cm.

Stołpiki su kulojte, zrunane, rozhałuzowane a krótko kosmate.

Łopjena su jejkojće-lancetojte, žałzojće dypkate a zwjetša po třoch hač po štyrjoch mutlički wutworja. Wone su dwójce hač pjeć razow tak dołhe kaž šěroke.

Kćěje wot junija hač awgusta. Kćenja steja w pyramidojtym kwětnistwje a njesu pjeć owalnych kónčkow. Keluškowe kónčki su na kromje čerwjenojte. Króna je złotožołta, na spódku čerwjenojta a docpěwa wulkosć wot 1,5 hač 2,5 cm, mjeztym krónowe łopješka su owalne a krónowe kónčki su na kromje nahe. Próškowe nitki su žałzojće kosmate.

[wobdźěłać] Stejnišćo

Rosće na žórłach, w hrjebjach, łučinowych lěsach a łuhojtych łukach. Preferuje humozne pódy.

[wobdźěłać] Rozšěrjenje

Rostlina je w Europje rozšěrjena.

[wobdźěłać] Wužiwanje

[wobdźěłać] Noty

  1. ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 675

[wobdźěłać] Žórła

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 132 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 276 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije