Wysoka žołtnica

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Wysoka žołtnica
Lysimachia vulgaris.jpeg
Wysoka žołtnica (Lysimachia vulgaris)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Asteridy
porjad: (Ericales)
swójba: Kropačkowe rostliny (Primulaceae)
podswójba: Myrsinowe rostliny (Myrsinoideae)
ród: Žołtnica[1] (Lysimachia)
družina: Wysoka žołtnica
wědomostne mjeno
Lysimachia vulgaris
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg

Wysoka žołtnica (Lysimachia vulgaris) je rostlina z podswójby myrsinowych rostlinow (Myrsinoideae) znutřka swójby kropačkowych rostlinow (Primulaceae).

Lysimachia vulgaris

Wopis[wobdźěłać]

Wysoka žołtnica je trajne zelo, kotrež docpěje wysokosć wot 50 hač 150 cm.

Stołpiki su kulojte, zrunane, rozhałuzowane a krótko kosmate.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjena su jejkojće-lancetojte, žałzojće dypkate a zwjetša po třoch hač po štyrjoch mutlički wutworja. Wone su dwójce hač pjeć razow tak dołhe kaž šěroke.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot junija hač awgusta. Kćenja steja w pyramidojtym kwětnistwje a njesu pjeć owalnych kónčkow. Keluškowe kónčki su na kromje čerwjenojte. Króna je złotožołta, na spódku čerwjenojta a docpěje wulkosć wot 1,5 hač 2,5 cm, mjeztym krónowe łopješka su owalne a krónowe kónčki su na kromje nahe. Próškowe nitki su žałzojće kosmate.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na žórłach, w hrjebjach, łučinowych lěsach a łuhojtych łukach. Ma radšo humozne pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w Europje rozšěrjena.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 675.

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 132 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 276 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije