Winowa ruta

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Winowa ruta
Ruta graveolens3.jpg
Winowa ruta (Ruta graveolens)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Rosidy
Eurosidy II
porjad: (Rosidae)
swójba: Rutowe rostliny (Rutaceae)
ród: Ruta (Ruta)
družina: Winowa ruta
wědomostne mjeno
Ruta graveolens
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Gatunek trujący.svg

Winowa ruta (Ruta graveolens) je rostlina ze swójby rutowych rostlinow (Rutaceae).

Ruta graveolens

Wopis[wobdźěłać]

Winowa ruta je kerk, kotryž docpěje wysokosć wot 30 hač do 50 cm. Rostlina je namódry zelena, naha, sylnje aromatisce wonja.

Stołpiki su deleka drjewjane.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjena su schódne.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot junija hač do awgusta. Kćenja steja w pozdatnym wokołku a maja nazeleń žołte. Krónowe łopješka su łžičkojte , złaha zubate a maja napadnu rynčku z nektar wudźělacej włoknina.

Płody[wobdźěłać]

Płód je kapslowy płód.

Stejnišćo a rozšěrjenje[wobdźěłać]

Pochada ze regiona Srjedźneho morja. Rostlina so do zahrodow sadźana, ale tež rosće na smjećowych městnach, skałach, murjach, winicach. Ma radšo ćopłe, suche kamjentne pódy.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Žórła[wobdźěłać]

  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 264 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije