Winowa ruta

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije

Dźi do: Nawigacija, Pytać
Winowa ruta
Ruta graveolens3.jpg
Winowa ruta (Ruta graveolens)
systematika
Domena Eukarioty
Swět Rostlinstwo
klasa: (Rosopsida)
porjad: (Rosidae)
swójba: Rutowe rostliny (Rutaceae)
ród: Ruta (Ruta)
družina: Winowa ruta
wědomostne mjeno
Ruta graveolens
L.
Projektowa strona Wikipedija:Projekt za botaniku
Wobdźěłać
Gatunek trujący.svg

Winowa ruta (Ruta graveolens) je rostlina ze swójby rutowych rostlinow (Rutaceae).

Wobsah

[wobdźěłać] Wopisanje

Winowa ruta je kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 30 hač do 50 cm. Rostlina je namódry zelena, naha, sylnje aromatisce wonja.

Stołpiki su deleka drjewjane.

Łopjena su schódne.

Kćěje wot junija hač do awgusta. Kćenja steja w pozdatnym wokołku a maja nazeleń žołte. Krónowe łopješka su łžičkojte , złaha zubate a maja napadnu rynčku z nektar wudźělacej włoknina.

Płód je kapslowy płód.

[wobdźěłać] Stejnišćo a rozšěrjenje

Pochada ze regiona Srjedźneho morja. Rostlina so do zahrodow sadźana, ale tež rosće na smjećowych městnach, skałach, murjach, winicach. Preferuje ćopłe, suche kamjentne pódy.

[wobdźěłać] Wužiwanje

[wobdźěłać] Žórła

  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 264
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije