Sywny mak
| Sywny mak (Papaver dubium) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukarioty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Eudikotyledoneny | |
| porjad: | (Ranunculales) |
| swójba: | Makowe rostliny (Papaveraceae) |
| podswójba: | Papaveroideae |
| ród: | Mak[1][2] (Papaver) |
| družina: | Sywny mak |
| wědomostne mjeno | |
| Papaver dubium | |
| L. | |
Sywny mak (Papaver dubium) je rostlina ze swójby makowych rostlinow (Papaveraceae).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
Sywny mak je jednolětna rostlina, kotraž docpěje wysokosć wot 30 hač do 60 cm. Rostlina wobsahuje běłojtu, na powětrje druhdy žołtnjacu mlokowu mězu.
Łopjena su jednoty hač dwójce našćěpane.
[wobdźěłać] Kćenja
Kćěje wot meje hač do julija. Kćenja docpěja wulkosć wot 2 hač do 5 cm. Krónowe łopješka druhdy njesu čorne blečki. Jich stołpiki su přilěhawje kosmate. Próškowe nitki su linealne a njejsu tołše. Próšniki su módrojte.
[wobdźěłać] Płody
Kapslowy płód je plecojty, na spódku nahi a dwójce hač štyri razy tak dołhi kaž šěroki. Wón wobsteji z štyri hač dźesać pěstowych pruhow.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće na žitnych polach, na pućach, na nasypach, na drjebiznowych nasypach a w skałach.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w nimale cyłej Europje rozšěrjena.
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Podobna družina
- Mały mak (Papaver argemone) ma kapslowy płód z swětłymi seršćatymi kosmami.
[wobdźěłać] Nóžki
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 245
- ↑ W internetowym słowniku: Mohn
[wobdźěłać] Žórła
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 194 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 18 (něm.)
- Aichele, D., Golte-Bechtle, M.: Was blüht denn da: Wildwachsende Blütenpflanzen Mitteleuropas. Kosmos Naturführer (1997)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)