Pikotata wjerba
 |
|
| Pikotata wjerba (Salix fragilis) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Rosidy Eurosidy I |
|
| porjad: | (Malpighiales) |
| swójba: | Wjerbowe rostliny (Salicaceae) |
| ród: | Wjerba[1][2] (Salix) |
| družina: | Pikotata wjerba[3] |
| wědomostne mjeno | |
| Salix fragilis | |
| L. | |
Pikotata wjerba[3] (Salix fragilis) je rostlina ze swójby wjerbowych rostlinow (Salicaceae). Dalše serbske mjena su pikoćiwa wjerba[3], knyskotata wjerba[3] a pikiwjerba[3].
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
Pikotata wjerba je spěšnje rosćacy, w lěću zeleny štom abo wulki kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 4 hač do 15 m.
Šěroka króna je wotewrjena a sylnje rozhałuzowana. Hałuzy su nahe, so žołće abo brunje błyšća a so móžeja na bazy lochko wotłamać.
[wobdźěłać] Łopjena
Zubate, nahe łopjena su lancetojte, dołho kónčkojte a adocpěwaja dołhosć wot 4 hač do 15 (18) cm a šěrokosć wot hač do 4 (6) cm. Jich horni bok je mutnje zeleny, mjeztym zo delni bok je jasnozeleny.
Jeje nazymske barbjenje je žołte.
[wobdźěłać] Kćenja
Kćěje wot měrca hač do meje. Kćenja su dwudomne a so z łopjenami jewja. Muske micki su žołtojte, dołho stołpikate a docpěwaja dołhosć wot hač do 5 cm. Žónske micki su jara šwižne a docpěwaja dołhosć wot hač do 7 cm.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće w płoninach hač do srjedźnych horow. Ma radšo periodisce powodźene, šćerkowe, pěskowe a hlinjane pódy na rěčnych łučinach. Wona so tež wonka přirodneho rozšěrjenskeho teritorija plahuje.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je w Europje a sewjerozapadnje Azije rozšěrjena.
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Podobna družina
- Čerwjena wjerba (Salix purpurea) je kerk abo małki štom, kotryž docpěwa wysokosć wot hač do 6 m. Jeje hałuzy su zhibujomne a na boku swětła předewšěm w zymje purpurčerwjene. Łopjena su lancetojte, wótre, na hornim boku zelene, na delnim boku jasnišo šěrozelene a docpěwaja dołhosć wot hač do 12 cm.
[wobdźěłać] Nóžki
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 544
- ↑ W internetowym słowniku: Weide
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Jurij Kral: Serbsko-němski słownik, Domowina-Verlag, Bautzen, 2003, ISBN 3-7420-0313-5, strona 660, pod hesłom wjeŕba (Kral hišće wužiwaše stary prawopis z pismikom ŕ.)
[wobdźěłać] Žórła
- Botanica, Bäume und Sträucher, Über 2000 Pflanzenporträts, ISBN 978-3-8331-4467-7, strona 842 (něm.)
- Bruno P. Kremer: Steinbachs Naturführer Bäume & Sträucher, ISBN 978-3-8001-5934-5, strona 158 (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 404 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
[wobdźěłać] Weblinks
Pikotata wjerba. W: FloraWeb.de. (něm.)
