Płucowy hórkowc

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Płucowy hórkowc
Gentiana pneumonanthe 130805a.jpg
Płucowy hórkowc (Gentiana pneumonanthe)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Asteridy
Euasteridy I
porjad: (Gentianales)
swójba: Hórkowcowe rostliny (Gentianaceae)
ród: Hórkowc[1][2] (Gentiana)
družina: Płucowy hórkowc
wědomostne mjeno
Gentiana pneumonanthe
L.
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Škitana družina

Płucowy hórkowc (Gentiana pneumonanthe) je rostlina ze swójby hórkowcowych rostlinow (Gentianaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Płucowy hórkowc docpěje wysokosć wot 10 cm.

Stołpik je kosmaty.

Łopjena[wobdźěłać]

Łopjena su šwižnje lancetojte, na kromje často dele umgerollt??, najčasćišo 1-nerwowe a steja jenož na stołpiku. Wone docpěwaja šěrokosć wot jenož 2 hač 5 mm a dołhosć wot hač do 5 cm. Njewutworja rozetu.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot junija (julija) hač do septembra. Kćenja su mało, krótko stołpikate, steja w rozporach najhornišich łopjenow. Króna docpěje dołhosć wot 5 cm, je šwižnje zwonojta, módra, nutřka z 5 zelenje dypkatymi smužkami. Wona je 5-lapata z krótkimi kónčkami. Keluch ma 5 šwižnje lancetojtych kónčkow.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Płucowy hórkowc rosće w płonych bahnach, na sypanski łukach a włóžkich holach. Ma radšo zwjetša njewapnite, stuchłe pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Płucowy hórkowc je w nimale cyłej Europje, w Kawkazu a Sibirskej rozšěrjeny, při čimž na sewjer hač do južneje Skandinawiskeje a w juhu jenož w horinach wustupuje.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1stronje 118, 151.
  2. W internetowym słowniku: Enzian

Žórła[wobdźěłać]

  • GU Naturführer Blumen, ISBN 3-7742-1507-3, stronje 14-15 (něm.)
  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 286 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 208 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije