Nominatiw

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać

Nominatiw (wot łaćonskeho nōmināre "mjenować"), tež mjenowak, je gramatiski pad, kotryž subjekt sady w nominatiwnych rěčach wupraji.

W Serbšćinje[wobdźěłać]

Nominatiw w Serbšćinje je najčasćišo pad ze sydom (šěsć) padow. Prašenje na tutón pad je štó? při žiwochach a što? při wěcach a idejach.

  • Nan je tu. - Štó je tu? - Nan.
  • Kniha je tam. - Što je tam? - Kniha.

W Němčinje[wobdźěłać]

Nominatiw w Němčinje je najčasćišo wužiwany pad ze štyri padow. Prašenje na tutón pad je wer? při žiwochach a was? při wěcach a idejach.

  • Der Esel lebt im Zoo. - Wer lebt im Zoo? - Der Esel. (Wosoł je žiwy w coowje. - Stó je žiwy w coowje? - Wosoł.)
  • Das Auto hupt. - Was hupt? - Das Auto. (Awto trubi. - Što trubi? - Awto.)

Při někotrych werbach móže dwójny nominatiw stać, kaž na př. heißen, bleiben atd.

  • Er heißt Fritz. (Wón rěka Frico.)
  • Otto bleibt sein Freund. (Otto wostanje jeho přećel.)

W druhich rěčach[wobdźěłać]

W někotrych rěčach nominatiw je njemarkěrowany bazowy pad a tohodla ma tak mjenowany nulowy morfem (němsce Nullmorphem) w někotrych składowanskich paradigmach (Na př. při maskulinych substantiwach w Němčinje, Rušćinje a Serbšćinje.) abo samo we wšěch (Na př. w Mongolšćinje a Esperanto.).

Žórła[wobdźěłać]

  • Glück, Helmut (Wud.): Metzler Lexikon Sprache. 1 nakład. J. B. Metzler'sche Verlagsbuchhandlung, Stuttgart 1993, ISBN 3-476-00937-8 (Zapisk Nominativ, str. 423). (něm.)
  • Rudi Conrad (Wud.): Lexikon sprachwissenschaftlicher Termini. 1 nakład. VEB Bibliographisches Institut, Leipzig 1985 (Zapisk Nominativ, str. 163). (něm.)




Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije