Nahłownicojta pihawka

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Nahłownicojta pihawka
Hall käpp (Military Orchid, orchis militaris).jpg
Nahłownicojta pihawka (Orchis militaris)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
swójba: Orchidejowe rostliny (Orchidaceae)
podswójba: Orchidoideae
tribus: Orchideae
podtribus: Orchidinae
ród: Pihawka[1] (Orchis)
družina: Nahłownicojta pihawka
wědomostne mjeno
Orchis militaris
L. (1753)
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Škitana družina

Nahłownicojta pihawka (Orchis militaris) je rostlina ze swójby orchidejowych rostlinow (Orchidaceae).

Wopis[wobdźěłać]

Nahłownicojta pihawka je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 25 hač 45 (50) cm.

Łopjena[wobdźěłać]

Delnje łopjena su wusko owalne a wótre a docpěwaja dołhosć wot 5 hač 15 cm.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot meje hač junija. Kćenja steja po dwacećoch hač po pjećdźesatoch w cylindriskej kłosu. Hubka docpěwa dołhosć wot 10 hač 15 mm a je lila hač běła a hłuboko lapata, při čimž jeje kónčki docpěwaja šěrokosć wot 3,5 mm. Wotroha je dele měrjena. Nahłownik je blědźe róžojty hač šěry a znutřka čerwjenje žiłkaty.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće na wapnitych suchich trawnikach, w ćopłych mjezach, na skłoninach, tymjenjatych łukach, w rěčnych łučinach a swětłych kerčinach. Preferuje wapnite, humusowe pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w nimale cyłej Europje, sewjernje hač do južneje Šwedskeje rozšěrjena.

Wužiwanje[wobdźěłać]

Nóžki[wobdźěłać]

  1. W internetowym słowniku: Knabenkraut

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 230 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 108 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
WikiSpecies
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije