Něžna syćina
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
 |
|
| Něžna syćina (Juncus tenuis) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Monokotyledony | |
| Commelinidy | |
| porjad: | (Poales) |
| swójba: | Syćinowe rostliny (Juncaceae) |
| ród: | Syćina[1][2] (Juncus) |
| družina: | Něžna syćina |
| wědomostne mjeno | |
| Juncus tenuis | |
| Willd. | |
Něžna syćina (Juncus tenuis) je rostlina ze swójby syćinowych rostlinow (Juncaceae).
Wobsah |
[wobdźěłać] Wopis
Něžna syćina docpěwa wysokosć wot 15 hač 40 cm.
Stołpiki su husto stejace a njesu na spódku dołhe, trawojte łopjena.
[wobdźěłać] Kćenja
Kćěje wot junija hač septembra. Kwětnistwo je nakónčne, wobsteja z wjele kćenjow a so wot 2-3 wysokich łopješkow přesahaja. Kćenjowe łopješka su šěsć, žołotozelene, třinerwne, fajn kónčkojte a dlěše hač kapslu.
[wobdźěłać] Stejnišćo
Rosće na lěsnych pućach, stupowych trawnikach.
[wobdźěłać] Rozšěrjenje
Rostlina je často w Europje, ale bu z sewjerneje Ameriki zanjesena.
[wobdźěłać] Wužiwanje
[wobdźěłać] Nóžki
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 495
- ↑ W internetowym słowniku: Binse
[wobdźěłać] Žórła
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 424 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
