Mała kopřiwa
 |
|
| Mała kopřiwa (Urtica urens) | |
| systematika | |
|---|---|
| Domena | Eukaryoty |
| Swět | Rostlinstwo |
| Eurosidy I | |
| porjad: | (Rosales) |
| swójba: | Kopřiwowe rostliny (Urticaceae) |
| tribus: | Urticeae |
| ród: | Kopřiwa[1][2] (Urtica) |
| družina: | Mała kopřiwa |
| wědomostne mjeno | |
| Urtica urens | |
| L. | |
Mała kopřiwa (Urtica urens) je rostlina ze swójby kopřiwowych rostlinow (Urticaceae). Dalše serbske mjeno je žahalca.
Wobsah |
Wopis [wobdźěłać]
Mała kopřiwa je jednodomna, jednolětna rostlina, kotraž docpěwa wysokosć wot 10 hač 60 cm.
Stołpik je njewobšěrny a štyrihranity.
Łopjena [wobdźěłać]
Łopjena su přećiwostejne, eliptiske abo jejkojte, tupojte, swětłozelene a docpěwaja dołhosć wot 2 hač do 4 (5) cm.
Kćenja [wobdźěłać]
Kćěje wot junija hač septembra. Pakić njese muske a žónske kćenja a je krótša hač łopjenowy stołpik.
Palne kosmy a wobsahowe maćizny [wobdźěłać]
Při dótknjenju špicy palnych kosmow wotłamaja, kaž kanile do kože so drěja a jich wobsah wuprózdnja. Wobsah wobsteji z histamina, acetylcholina, mrowjaceje kisaliny a hišće nic dokładnje identifikowaneho jěda. Palenje je při tutej družinje sylniše hač při wulkej kopřiwje.
Stejnišćo [wobdźěłać]
Rosće na smjećowych městnach, so zanjerodźenych zahrodźach, hnojowych městnach, winicach, hródźach. Preferuje ekstremnje dusykate pódy.
Rozšěrjenje [wobdźěłać]
Rostlina je w Europje rozšěrjena.
Wužiwanje [wobdźěłać]
Nóžki [wobdźěłać]
- ↑ Prawopisny słownik, Hornjoserbski słownik, ISBN 3-7420-1920-1, strona 210
- ↑ W internetowym słowniku: Brennnessel
Žórła [wobdźěłać]
- Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 350, jako podobna družina Kleine Brennnessel (U. urens) pod hesłom Große Brennnessel (Urtica dioica) (něm.)
- Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 342 (něm.)
- Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
- Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
- Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
- Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
