Mała kopřiwa

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije

Dźi do: Nawigacija, Pytać
Mała kopřiwa
GailiojiDilgele001.JPG
Mała kopřiwa (Urtica urens)
systematika
Domena Eukarioty
Swět Rostlinstwo
podklasa: (Rosidae)
porjad: (Rosales)
swójba: Kopřiwowe rostliny (Urticaceae)
tribus: Urticeae
ród: Kopřiwa (Urtica)
družina: Mała kopřiwa
wědomostne mjeno
Urtica urens
L.

Mała kopřiwa (Urtica urens) je rostlina ze swójby kopřiwowych rostlinow (Urticaceae). Dalše serbske mjeno je žahalca.

Wobsah

[wobdźěłać] Wopisanje

Mała kopřiwa je jednolětna rostlina, kotraž docpěwa wysokosć wot 10 hač 60 cm.

Stołpik je njewobšěrny a štyrihranity.

Łopjena su přećiwostejne, eliptiske abo jejkojte a docpěwaja dołhosć wot 5 cm.

Kćěje wot junija hač septembra. Pakić njese muske a žónske kćenja.

Při dótknjenju špicy palnych kosmow wotłamaja, kaž kanile do kože so drěja a jich wobsah wuprózdnja. Wobsah wobsteji z histamina, acetylcholina, mrowjaceje kisaliny a hišće nic dokładnje identifikowaneho jěda. Palenje je při tutej družinje sylniše hač při wulkej kopřiwje.

[wobdźěłać] Stejnišćo

Rosce na smjećowych městnach, so zanjerodźenych zahrodźach, hnojowych městnach, winicach, hródźach. Preferuje ekstremnje dusykate pódy.

[wobdźěłać] Rozšěrjenje

[wobdźěłać] Wužiwanje

[wobdźěłać] Žórła

  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 342
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije