Jednokwětna kokorička

Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije
Dźi do: Nawigacija, Pytać
Jednokwětna kokorička
Polygonatum odoratum.jpg
Jednokwětna kokorička (Polygonatum odoratum)
systematika
Domena Eukaryoty
Swět Rostlinstwo
  Monokotyledony
porjad: (Asparagales)
swójba: Hromakowe rostliny (Asparagaceae)
podswójba: Ruskusowe rostliny (Nolinoideae)
ród: Kokorička[1][2] (Polygonatum)
družina: Jednokwětna kokorička
wědomostne mjeno
Polygonatum odoratum
(Mill.) Druce
Wobdźěłać
p  d  w
Information icon.svg
Jědojta družina

Jednokwětna kokorička (Polygonatum odoratum) je rostlina ze swójby całtkowych rostlinow (Convallariaceae) kotraž je nětko dźěl podswójby ruskusowych rostlinow (Nolinoideae) znutřka swójby hromakowych rostlinow (Asparagaceae). Dalše serbske mjeno je běły korjeń.

Wopisanje[wobdźěłać]

Jednokwětna kokorička je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 15 hač 45 cm.

Pjenk njese kulojte błuznički, kotrež so wot wotemrěnych stołpikow zawostaja.

Přewisowacy, wótrohranity stołpik njese zwjetša horje měrjene łopjena.

Łopjena[wobdźěłać]

Měnjate łopjena docpěwaja dołhosć wot 3 hač 14 cm a su šěroko-eliptiske, na delnim boku šěrozelene.

Kćenja[wobdźěłać]

Kćěje wot meje hač junija. Wonjace, wisace kćenja docpěwaja šěrokosć wot 5 hač 7 mm a steja po jednym abo po dwěmaj. Šěsć kćenjowych łopješkow je k rołce zrosćene a běłe a na swobodnych kónčnych zelenojte a nahe. Jich rołka docpěwa dołhosć wot 12 hač 30 mm, při čimž je w srjedźišću tróšku brjuchata.

Płody[wobdźěłać]

Jahody su módročorne.

Stejnišćo[wobdźěłać]

Rosće w swětłych, ćoplišich (dubowych a chójnowych) lěsach a na lěsej bliskich skałach. Preferuje wapnite pódy.

Rozšěrjenje[wobdźěłać]

Rostlina je w Europje rozšěrjena.

Synonymy[wobdźěłać]

Synonymy wot Polygonatum odoratum (Mill.) Druce su: Convallaria odorata Mill., C. polygonatum L., Polygonatum hondoense Nakai ex Koidzumi, P. japonicum C.Morren & Decaisne, P. langyaense D.C.Zhang & J.Z.Shao, P. maximowiczii F.Schmidt, P. odoratum f. ovalifolium Y.C.Chu et al., P. officinale Allioni, P. officinale var. papillosum Franchet, P. planifilum Kitagawa & Hir. Takahashi, P. quelpaertense Ohwi, P. simizui Kitagawa, P. thunbergii C.Morren & Decaisne, P. vulgare Desf..

Noty[wobdźěłać]

  1. Pawoł Völkel: Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče. Hornjoserbsko-němski słownik. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2005, ISBN 3-7420-1920-1, str. 199.
  2. W internetowym słowniku: Weißwurz

Žórła[wobdźěłać]

  • Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 34 (něm.)
  • Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 182 (něm.)
  • Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005.
  • Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
  • Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
  • Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Eksterne wotkazy[wobdźěłać]

Commons
Z Wikipedije, swobodneje encyklopedije